.

Ναταλία Τσούδη

 

Πηγή : lifo.gr

Πριν από 32 χρόνια γεννήθηκα τυφλός. Σήμερα, υπογράφω αυτό το άρθρο ως δικηγόρος με εξειδίκευση στο Αστικό Δίκαιο, ως μέλος της Επιτροπής Κοινωνικής Πολιτικής της ΚΕΔΕ με 10 έτη εμπειρία σαν Δημοτικός Σύμβουλος και Αντιδήμαρχος στο Ίλιον –Δυτική Αθήνα-, ως πρώην Πρόεδρος Ασφαλιστικού Ταμείου (Οίκος Ναύτου) με 3,5 έτη θητείας και ως ενεργός πολίτης σε συλλόγους ΑμεΑ στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Εύκολο; Όχι, καθόλου. Γιατί ζω στην Ελλάδα, όπου τα αυτοκίνητα δικαιούνται να κυκλοφορούν εξίσου στους δρόμους και στα πεζοδρόμια, ενώ οι πεζοί πουθενά.

Εκεί που οι οδηγοί όδευσης τυφλών, οι ανάγλυφες χαραγμένες στα πεζοδρόμια λωρίδες που με βοηθούν να προσανατολίζομαι όταν τις ακουμπά το λευκό μου μπαστούνι, είναι συχνά κατειλημμένες από σκουπίδια, τραπεζοκαθίσματα και πολλές φορές δεν υπάρχουν καν πεζοδρόμια για να τοποθετηθούν.

Εκεί που έχουμε ψηφίσει τόσους νόμους και ακόμη, ο σκύλος οδηγός τυφλών αντιμετωπίζεται ως απλό κατοικίδιο.

Εκεί που οι ράμπες μπορούν να μην πληρούν προδιαγραφές και οι θέσεις στάθμευσης των ΑμεΑ χρησιμοποιούνται συνήθως από όσους δεν το δικαιούνται.

Στην Ελλάδα που κοντεύει Νοέμβρης και όμως, δεν έγιναν όσοι μόνιμοι διορισμοί στην Ειδική Αγωγή απαιτούνταν και υπάρχουν ακόμη εκπαιδευτικά κενά, ιδίως στην παράλληλη στήριξη μαθητών. Εδώ που  μου έχουν μάθει να συγκρίνω πάντα με το χειρότερο για να παρηγορούμαι, π.χ. όταν σπούδαζα εγώ δεν είχα όλα τα βιβλία της Νομικής στη διάθεσή μου, όχι να κυνηγάει η χώρα μου το καλύτερο για να βελτιώνεται.

Η χώρα που εν μέσω πανδημίας, έκοψε απροειδοποίητα το αναπηρικό επίδομα σε κάποιες κατηγορίες τυφλών χωρίς εξηγήσεις. Εδώ που τα Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης ΑμεΑ θεωρούνται σπάνιο είδος και δεν υπάρχουν κρατικές στέγες υποστηριζόμενης διαβίωσης για ΑμεΑ χωρίς υποστηρικτικό περιβάλλον, ενώ θα έπρεπε να υπάρχουν σε κάθε δήμο.

Και εγώ, ενώ θα μπορούσα να έχω φύγει στο εξωτερικό, επιμένω Ελλάδα και παλεύω με όσους συντονιζόμαστε στην ίδια συχνότητα αγώνα και αξιοπρέπειας, για ένα καλύτερο Αύριο, εδώ.

Εδώ, που οι τράπεζες αντιμετωπίζουν τους τυφλούς σαν ανίκανους προς δικαιοπραξία και τους παραβιάζουν το απόρρητο απαιτώντας σε κάθε συναλλαγή και δύο μάρτυρες να υπογράφουν μαζί μας και το κράτος Δικαίου μας δεν τους λέει κουβέντα.

Στη χώρα που τα κέντρα πιστοποίησης της αναπηρίας εφαρμόζουν δημιουργική λογιστική στις πλάτες μας και η αναπηρία, εξακολουθεί να μην αντιμετωπίζεται διακομματικά αλλά μικροπολιτικά. Στην Ελλάδα των πάνω από 1.000.000 ΑμεΑ, που όμως δε μας βλέπετε συχνά γύρω σας, διότι οι δυσκολίες της καθημερινότητας είναι τόσες, που δεν αντέχουν όλοι να τις αντιπαλέψουν και εγκλωβίζονται σπίτια τους ή σε ιδρύματα. Εδώ που ο τεχνολογικός εξοπλισμός που βοηθά τους αναπήρους να ενταχθούν στην εργασία και την εκπαίδευση, δε χορηγείται από το κράτος αλλά πρέπει –αν μπορούμε-, να πληρώνεται από την τσέπη μας.

Σήμερα, 15 Οκτώβρη Παγκόσμια Ημέρα Λευκού Μπαστουνιού για τους τυφλούς, σας γράφω εξακολουθώντας να πιστεύω ότι κάτι μπορεί να αλλάξει. Οι αλλαγές όμως, δεν έρχονται με δάκρυα και διαπιστώσεις, αλλά με διάρκεια και πολιτική ευθύνη, συλλογική και ατομική. Τάδε Έφη ένας νεαρός, ανάπηρος επιστήμονας που πρόσφατα κόπηκε από γνωστό ΜΜΕ για να μάθει να σχολιάζει υπουργούς που δεν πρέπει.

Πηγή άρθρου : left.gr

Με αιτήματα για σωστή υγειονομική περίθαλψη και προστασία των πολιτών εν μέσω πανδημίας, προσλήψεις και αξιοπρεπείς όρους εργασίας, μισθούς και συντάξεις, η απεργία που έχει προκηρύξει για σήμερα Πέμπτη 15 Οκτωβρίου η ΑΔΕΔΥ - Χειρόφρενο σε λεωφορεία, τρόλεϊ, ΚΤΕΛ. λειτουργούν μετρό, ηλεκτρικός και τραμ - Στις 10 π.μ. το συλλαλητήριο στην Κλαυθμώνος

Στην 24ωρη απεργία συμμετέχουν ΟΛΜΕ και ΠΟΕΔΗΝ, ενώ ακινητοποιημένα θα παραμείνουν για τρεις ώρες, μετρό, τραμ, ηλεκτρικός και για όλη τη μέρα τα λεωφορεία, τα τρόλεϊ και τα ΚΤΕΛ.

Το συλλαλητήριο της ΑΔΕΔΥ θα ξεκινήσει από την Πλατεία Κλαυθμώνος, στις 10:00 π.μ. ενώ στα Προπύλαια θα συγκεντρωθούν την ίδια ώρα σωματεία εργαζομένων του Δημοσίου τα οποία πρόσκεινται στο ΠΑΜΕ. 

Τα αιτήματα της ΑΔΕΔΥ:

  • Θωράκιση της Δημόσιας Υγείας. Γενναία αύξηση των δαπανών για το Εθνικό Σύστημα Υγείας.

  • Αύξηση του αριθμού των ΜΕΘ.

  • Κάλυψη όλων των κενών οργανικών θέσεων.

  • Δωρεάν τεστ σε όλους, όπου οι ανάγκες το απαιτούν. Δωρεάν μέσα ατομικής προστασίας.

  • Προστασία των ευπαθών ομάδων.

  • Χορήγηση αδειών ειδικού σκοπού, χωρίς αφαίρεση από την κανονική άδεια.

  • Μαζικοί μόνιμοι διορισμοί στην εκπαίδευση για την κάλυψη των χιλιάδων οργανικών και λειτουργικών κενών.

  • 15 μαθητές ανά τμήμα.

  • Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στην καθαριότητα.

  • Διασφάλιση όλων των θέσεων εργασίας.

  • Καμία μείωση των μισθών των εργαζομένων.

  • Κατάργηση της ελαστικής, ενοικιαζόμενης και εκ περιτροπής εργασίας.

  • Μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους.

  • Όχι στις απολύσεις συμβασιούχων συναδέλφων.

  • Επέκταση του θεσμού των Βαρέων – Ανθυγιεινών στο Δημόσιο με ευνοϊκές ρυθμίσεις στα όρια συνταξιοδότησης και το χρόνο εργασίας.

  • Επέκταση, αύξηση και μη περικοπή από κανέναν εργαζόμενο του επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας, που το λαμβάνει σήμερα.

  • Κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης και για τους εργαζόμενους στο Δημόσιο.

  • Να σταματήσει η φορολογική επιδρομή. Αφορολόγητο στα 12.000 ευρώ.

  • Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ. Μείωση των ανώτατων συντελεστών του ΦΠΑ στο 15%.

  • Προσλήψεις στο Δημόσιο, για να καλυφθούν όλα τα οργανικά κενά με προτεραιότητα στην Υγεία(Παιδεία, Αυτοδιοίκηση, Ασφαλιστικά Ταμεία, Κοινωνικές Υπηρεσίες κτλ).

  • Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων.

  • Σταδιακή αποκατάσταση όλων των συντάξεων.

  • Καμία ιδιωτικοποίηση της κοινωνικής ασφάλισης. Καθιέρωση συστήματος κοινωνικής ασφάλισης που θα εγγυάται αξιοπρεπή διαβίωση για τους συνταξιούχους, όπως ορίζει το Σύνταγμα.

  • Κατάργηση του νόμου που περιορίζει τις διαδηλώσεις. Κατάργηση της διάταξης για το 50%+1 για τη λήψη απόφασης για απεργία.

  • Κατάργηση της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.

  • Παράταση της θητείας των Υπηρεσιακών Συμβουλίων στο Δημόσιο.

«Θα ακυρώσουμε στην πράξη τις τροπολογίες του Υπουργείου Εργασίας. Όχι στις ιδιωτικοποιήσεις δημοσίων οργανισμών, κοινωνικών υπηρεσιών και στην εμπορευματοποίηση των κοινωνικών αγαθών. Αύξηση των κοινωνικών δαπανών για Υγεία, Παιδεία, ασφάλιση, κοινωνική προστασία και περιβάλλον. Κανένας πλειστηριασμός λαϊκής κατοικίας και περιουσίας, για τους εργαζόμενους που αποδεδειγμένα αδυνατούν να πληρώσουν», σημειώνει ακόμη η ΑΔΕΔΥ στην ανακοίνωσή της για την προκήρυξη της απεργίας.

Συμμετοχή ΟΛΜΕ και ΠΟΕΔΗΝ

Στην εικοσιτετράωρη απεργία που κήρυξε η ΑΔΕΔΥ για την προσεχή Πέμπτη 10 Οκτωβρίου θα συμμετέχει και η ΟΛΜΕ.

Την ημέρα εκείνη συμπληρώνεται ένας μήνας από το χτύπημα του «πρώτου κουδουνιού» της σχολικής χρονιάς, όπως αναφέρει η ΟΛΜΕ και η κυβέρνηση «όχι μόνο δεν πήρε κανένα μέτρο ώστε τα σχολεία να είναι ανοιχτά με όλους τους αναγκαίους όρους προστασίας της υγείας μαθητών και εκπαιδευτικών, αλλά με θράσος, μετακυλύει στις πλάτες των εκπαιδευτικών την επίλυση κάθε προβλήματος της σχολικής καθημερινότητας».

Μεταξύ των αιτημάτων της ΟΛΜΕ, η μείωση του αριθμού μαθητών ανά τμήμα με μέγιστο τους 15, μαζικά και επαναλαμβανόμενα τεστ, δωρεάν από το κράτος, σε εκπαιδευτικούς και μαθητές, αύξηση του προσωπικού καθαριότητας στα σχολεία και μόνιμοι διορισμοί εκπαιδευτικών.

Με απόφαση του Γενικού της Συμβουλίου και η ΠΟΕΔΗΝ, προανήγγειλε 24ωρη Πανελλαδική Απεργία και Συγκέντρωση στην Αθήνα την ίδια μέρα.

Χειρόφρενο σε λεωφορεία, τρόλεϊ, ΚΤΕΛ, στις 11 η μοτοπορεία της ΟΣΜΕ

Την κήρυξη 24ωρης απεργίας για τους εργαζομένους στα λεωφορεία και τα τρόλεϊ της ΟΣΥ, αλλά και στα αστικά και υπεραστικά ΚΤΕΛ, ανακοίνωσε η Ομοσπονδία Συνδικάτων Μεταφορών (ΟΣΜΕ) για την Πέμπτη, εκφράζοντας την αντίθεσή της στην ανάθεση έργου της κρατικής ΟΣΥ στα ιδιωτικά ΚΤΕΛ, δηλαδή την ιδιωτικοποίηση της δημόσιας συγκοινωνίας.

Η ΟΣΜΕ θα πραγματοποιήσει συγκέντρωση στο Πεδίον του Άρεως και μοτοπορεία προς το υπουργείο Μεταφορών στις 11 το πρωί της Πέμπτης:

Ανεστάλη η στάση εργασίας στα μέσα σταθερής τροχιάς

Στο μεταξύ, ανεστάλη η στάση εργασίας, από τις 2 το μεσημέρι έως τις 5 το απόγευμα της Πέμπτης, στις γραμμές 2 και 3 του μετρό, καθώς και στο τραμ και τον ηλεκτρικό σιδηρόδρομο, με αποφάσεις που έλαβαν τα αντίστοιχα σωματεία των εργαζομένων τους.

Οι εργαζόμενοι των ΣΤΑΣΥ (Σταθερές Συγκοινωνίες) είχαν αποφασίσει να προχωρήσουν σε τρίωρη στάση εργασίας διεκδικώντας την «προμήθεια ανταλλακτικών, υλικών και αναλώσιμων για τη συνέχιση της απρόσκοπτης εξυπηρέτησης του επιβατικού κοινού με πυκνότερα δρομολόγια», όπως σημείωναν σε ανακοίνωσή τους. Ταυτόχρονα ζητούν την επίσπευση των διαδικασιών προσλήψεων που έχουν εξαγγελθεί και την άμεση κάλυψη των κενών που παρατηρούνται στις εταιρείες με μόνιμο προσωπικό.

Σε περίπτωση μάλιστα που υπάρχει υποψία κρούσματος κορωνοϊού, επιμένουν στη διεξαγωγή ειδικού τεστ ανίχνευσης COVID-19 για όλο το προσωπικό. Τα σωματεία εργαζομένων επισημαίνουν την αντίθεσή τους στο «κομμάτιασμα και στην ιδιωτικοποίηση της δημόσιας συγκοινωνίας».

Απεργία και στην αεροναυτιλία

Στο μεταξύ στην αυριανή 24ωρη απεργία της ΑΔΕΔΥ συμμετέχει και ο κλάδος της αεροναυτιλίας, με την ΕΕΕΚΕ (Ένωση Ελεγκτών Εναέριας Κυκλοφορίας Ελλάδος), την ΟΣΥΠΑ (Ομοσπονδία Συλλόγων ΥΠΑ) και την  ΕΝΗΜΑΕΚ (Ενωση Ηλεκτρονικών Μηχανικών Ασφαλείας Εναέριας Κυκλοφορίας) να προχωρούν και σε περαιτέρω κινητοποιήσεις στις 18 και 19 Οκτωβρίου.

Συγκεκριμένα, οι Ελεγκτές (ΕΕΕΚΕ) εξήγγειλαν 5ωρες στάσεις εργασίας για την Κυριακή 18/10 από 13.30 έως 18.30 και τη Δευτέρα 19/10 από 07.30 έως 12.30. Αντίστοιχα η ΟΣΥΠΑ προχωρεί την Κυριακή σε 3ωρη στάση εργασίας από ώρα 15:30 έως 18:30, και την Δευτέρα επίσης σε 3ωρη στάση εργασίας από ώρα 12:30 έως  15:30 τοπική, ενώ οι ηλεκτρονικοί (ΕΝΗΜΑΕΚ) εξήγγειλαν 48ωρη απεργία.

Οι εργαζόμενοι στην αεροναυτιλία αντιδρούν στη μη καταβολή δεδουλευμένων αμοιβών, τα οποία οπως τονίζουν προέρχονται και αποδίδονται από το Eurocontrol χωρίς να επιβαρύνεται ο Έλληνας φορολογούμενος παρόλο που εγκαίρως είχαν κατατεθεί στο υπουργείο προτάσεις για στήριξη της αεροναυτιλίας μέσω των αποθεματικών της και στο νομοσχέδιο του υπουργείου Μεταφορών για την Αρχή Πολιτικής Αεροπορίας (ΑΠΑ).

Στους δρόμους ξανά και οι μαθητές

Την ίδια ώρα, οι μαθητές συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις και καλούν σε καταλήψεις πολλών σχολείων ειδικά για την Πέμπτη, που διοργανώνεται και συλλαλητήριο στην Αθήνα.

"Ήδη προχωράμε σε δράσεις όπως πορείες, καθιστικές διαμαρτυρίες, γκράφιτι, πανό, street events, συναυλίες, στέλνουμε γράμματα, επιστολές", τόνισαν οι εκπρόσωποι του Συντονιστικού Αγώνα Σχολείων Αθήνας σε συνέντευξη Τύπου που έδωσαν για τις μαθητικές κινητοποιήσεις. Στο μεταξύ, η κ.Κεραμέως τους καλεί τώρα, κατοπιν εορτής δηλαδή, να συνομιλήσουν: "Τώρα, και για πρώτη φορά το Υπουργείο Παιδείας αποδέχεται να συναντηθεί με τη Συντονιστική, αφού βέβαια πρώτα μας έπνιξαν στα χημικά. Φυσικά και να μας περιμένουν! Τα αιτήματά μας θα κατατεθούν αγωνιστικά και στο Υπουργείο Παιδείας", σχολίασαν εκείνοι.

Στη συνέντευξη οι μαθητές περιέγραψαν πως έζησαν τα γεγονότα με την επίθεση της αστυνομίας εναντίον τους έξω από το υπουργείο Παιδείας και ανέφεραν 4 λόγους για τους οποίους θεωρούν πως τα αιτήματά τους έχουν δικαιωθεί στην πράξη

 

Πηγή : efsyn.gr

Η συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε έξω από το Δημαρχείο Ηρακλείου, όπου οι συγκεντρωμένοι, κυρίως μέλη της Αρμενικής παροικίας του νησιού, με σημαίες και πλακάτ καταδίκασαν την επιθετικότητα των Αζέρων και των Τούρκων ενάντια στους Αρμένιους.

Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση-κάλεσμα, «με κεντρικό σύνθημα «ΟΧΙ στην Αζερο - Τουρκική βία» η Αρμένικη παροικία Κρήτης στέλνει το δικό της μήνυμα συμπαράστασης υπέρ του λαού της Αρμενίας και κατά της επιθετικότητας του Αζερμπαϊτζάν».

«Η μαζική επίθεση του Αζερμπαϊτζάν, που βομβαρδίζει ανελέητα κατοικημένες περιοχές του Αρτσάχ αλλά και της Αρμενίας, με θύματα τον άμαχο πληθυσμό της περιοχής, συνεπικουρείται απροκάλυπτα από την Τουρκία. Αζερμπαϊτζάν και Τουρκία αδιαφορούν στις διεθνείς εκκλήσεις για την άμεση κατάπαυση του πυρός, και πλέον αποτελούν ορατή απειλή για την περιφερειακή ειρήνη και ασφάλεια, με επικίνδυνες συνέπειες για όλη την ευρύτερη γεωγραφική περιοχή», αναφέρεται στην ανακοίνωση.

«Οι Αρμένιοι που ζουν στην Ελλάδα ζητούν την καταδίκη της παράνομης και απροκάλυπτης επιθετικότητας του Τουρκο-Αζερικού άξονα, και επισημαίνουν πως η διεθνής κοινότητα δεν πρέπει πλέον να επιδείξει καμία ανοχή στους αυτουργούς του εγκλήματος που συντελείται ενάντια στην Αρμενία και το Ναγκόρνο Καραμπάχ», αναφέρουν.

Στελέχη... Κασιδιάρη

Πέρα πάντως από τα δίκαια αιτήματα των εκπροσώπων της αρμενικής παροικίας της Κρήτης, εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι στο βήμα της συγκέντρωσης ανέβηκε ο πρόσφατα συλληφθείς για το ρατσιστικό πογκρόμ εις βάρος μεταναστών στο Τυμπάκι, Αλέξανδρος Μουζουράκης. Ο συγκεκριμένος που είναι εκλεγμένος δημοτικός σύμβουλος Ιεράπετρας είχε συλληφθεί στις 9 Σεπτεμβρίου και οδηγήθηκε στον εισαγγελέα με την κατηγορία της διέγερσης σε βαθμό πλημμελήματος, ενώ του αποδίδεται καθοδηγητικός ρόλος μέσα στο πλήθος. 

Ο Αλέξανδρος Μουζουράκης λίγες μέρες πριν το πογκρόμ στο Τυμπάκι (που κατέληξε σε ξυλοδαρμούς μεταναστών και σπάσιμο των χώρων λατρείας τους) είχε συννατηθεί με τον Ηλία Κασιδιάρη, χαρακτηρίζοντας τον ίδιο «φίλο του» και τη συνάντησή τους πολύ εποικοδομητική. Σε σημερινή του μάλιστα ανάρτηση στο facebook, ο συγκεκριμένος δηλώνει δημόσια τη συμπαράστασή του στον καταδικασμένο πλέον, σε 13 χρόνια φυλακή για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης, Ηλία Κασιδιάρη. 

Σημερινή ανάρτηση του δημοτικού συμβούλου Ιεράπετρας Αλεξ. Μουζουράκη

Με αυτά τα δεδομένα είναι τουλάχιστον περίεργο το πως οι διοργανωτές της εκδήλωσης των Αρμενίων του έδωσαν ρόλο στη συγκέντρωσή τους, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες στην ίδια συγκέντρωση βρέθηκαν εκτός από τον ίδιο και άλλα άτομα που κινούνται στον ακροδεξιό χώρο από την πόλη του Ηρακλείου.    

Εκδικάζεται αύριο Πέμπτη στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών έπειτα από σειρά αναβολών, η προσφυγή κατά του Δημοσίου που κατέθεσε ο Γιάννης Καυκάς, εργαζόμενος στο χώρο της Ψυχικής Υγείας και θύμα άγριας αστυνομικής βίας.

Ο Γιάννης Καυκάς ξυλοκοπήθηκε άγρια από δυνάμεις των ΜΑΤ σε μία από τις μεγάλες πανεργατικές κινητοποιήσεις το 2011. Χρειάστηκε να νοσηλευτεί για πολλές μέρες, καθώς σύμφωνα με το ιατρικό ανακοινωθέν «ο ασθενής εισήχθη σε προθανάτια κατάσταση», ενώ η αποκατάστασή του κράτησε για μεγάλο χρονικό διάστημα, αφήνοντάς του ωστόσο σημάδια σωματικά, αλλά και ψυχικά.

 Η «Πρωτοβουλία για ένα πολύμορφο κίνημα στην Ψυχική Υγεία» καλεί σε συγκέντρωση αλληλεγγύης υπέρ του Γιάννη Καυκά στις 9 το πρωί, στην οδό Λουίζης Ριανκούρ, στο μετρό Πανόρμου.
 

Όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή της, «ήταν 11 Μαΐου 2011, 14:00.. Μια μεγαλειώδης σε μέγεθος και παλμό πορεία ολοκληρώνεται. Ένα μεγάλο πλήθος διαδηλωτών, κατηφορίζουν την οδό Πανεπιστημίου με κατεύθυνση τα Προπύλαια. Χωρίς την παραμικρή αφορμή μια ορδή των ΜΑΤ τους περικυκλώνει και αρχίζει να τους χτυπούν. Παράλληλα χημικά και χειροβομβίδες κρότου λάμψης ρίχνονται επίσης εναντίον των διαδηλωτών, οι λαβές των κλοπμ προσγειώνονται σε δεκάδες κεφάλια ενώ χρησιμοποιούνται ακόμα και οι ατομικοί πυροσβεστήρες ως όπλα. Δεκάδες άνθρωποι θα οδηγηθούν εκείνη τη μέρα στο νοσοκομείο. Ένας εξ αυτών ο Γιάννης Καυκάς θα δεχτεί δολοφονικό χτύπημα με πυροσβεστήρα. Θα καταφέρει να φτάσει στο νοσοκομείο σε προθανάτια κατάσταση… Ο Γιάννης είναι ένας από εμάς. Γιατί είναι μαζί μας σε συζητήσεις, διεκδικήσεις και πορείες, γιατί η ανάρρωση είναι μια διαρκής διεργασία, γιατί για την ψυχική υγεία χρειάζονται αλληλεγγύη και αγάπη, γιατί πολύ απλά θα μπορούσαμε να ήμασταν στη θέση του. “Μη φοβάσαι, θα πάμε μαζί”».

Και όπως διηγείται ο ίδιος ο Γιάννης Καυκάς, «Γίνεται μύλος κι εγώ φωνάζω “Ψυχραιμία”. Οι μπάτσοι χτυπάνε σαν να
είχαν αποφασίσει να σκοτώσουν. Από παντού ο κόσμος πατιέται, πολλοί πέφτουν πάνω μου. Με χτυπούν παντού και μετά αρχίζουν τα χτυπήματα στο κεφάλι. Είναι μια αίσθηση ότι διαλύεσαι, ότι γίνεσαι χίλια κομμάτια.

Έβαλα στόχο να διασχίσω τον δρόμο. Συνειδητοποιώ ότι έχω γεμίσει αίματα. Μια κοπέλα -άγνωστή μου μέχρι τότε- μου λέει «Μη φοβάσαι, θα πάμε μαζί» – είναι το πιο ωραίο πράγμα που έχω ακούσει ποτέ. Με πάει σε ένα φαρμακείο. Ο φαρμακοποιός μου δίνει χαρτί και λίγο νερό και κλείνει την πόρτα. Βρίσκεται ένας γιατρός. Με εξετάζει και λέει «δεν είναι καλά το παιδί, μην τον αφήσετε να χάσει τις αισθήσεις του».

 

Χάνομαι, χάνομαι και προσπαθώ απλά να κρατηθώ. Έχω ανισοκορία, το εσωτερικό αιμάτωμα πιέζει το οπτικό νεύρο. Αιμορραγώ από το αυτί. Δεν μπορώ να περπατήσω. Θυμάμαι ό,τι μου προκάλεσε συναισθηματική ένταση: ο γιατρός που λέει «δεν έχει χρόνο, δεν είναι καλά το παιδί» κι αυτό
με τρομάζει, αλλά μου δημιουργεί και ταυτόχρονα εγρήγορση, η διμοιρία που περνάει και με προσβάλλει, «πάρτε τον τώρα, βάλτε του ραμματάκια».

Φτάνουμε στο νοσοκομείο σε 11 μόλις λεπτά. Μου κόβουν την μπλούζα με το ψαλίδι, με βάζουν στον αξονικό. Δεν έχω αίσθηση του σώματός μου, είμαι σαν ένα κομμάτι κρέας. Με πιάνει τρόμος. Πέφτω σε κώμα. Ξύπνησα μετά 10 μέρες. Έχω τραχειοτομή και δεν μπορώ να μιλήσω. Το πρώτο πράγμα που γράφω στους δικούς μου είναι «με χτύπησαν με πυροσβεστήρα». Το πρώτο ιατρικό ανακοινωθέν αναφέρει: «ο ασθενής εισήχθη σε προθανάτια κατάσταση».

 
 
 

Οι γιατροί εντοπίζουν τουλάχιστον δύο σημεία χτυπημένα από «βαρύ αμβλύ όργανο». Πλησιάζουν τους φίλους μου και τους λένε «στηρίξτε την οικογένεια γιατί δεν θα πάνε καλά τα πράγματα». Αυτό που έκανε ο γιατρός μου ο Πάνος Παπανικολάου θεωρήθηκε ένα μικρό θαύμα.

Νοσηλεύτηκα 20 μέρες. Η τραχειοστομία έκλεισε αφού βγήκα. Είχα απομείνει 68 κιλά. Έπρεπε να δούμε τι κουσούρι θα έμενε. Σταδιακά επανέρχεται η ομιλία, η κίνηση, η μνήμη, έχω μια ελαφριά παράλυση στην αριστερή μεριά λόγω του χτυπήματος από δεξιά. Με ένα κεφάλι πρησμένο,
η δύναμή μου έφτανε ίσα για να κάνω μια βόλτα στο πάρκο υποβασταζόμενος. Έπαιρνα φάρμακα για δύο χρόνια.

Επί έναν χρόνο κάθε πρωί ένιωθα ότι κάποιος με διαλύει. Είναι βαρύ πράγμα να ξέρεις πώς είναι να πεθαίνεις. Πέρασα όλο το καλοκαίρι με κόσμο στο σπίτι των γονιών μου. Δεν με άφηναν στιγμή μόνο μου γιατί έκλαιγα σπαρακτικά. Όταν τον Νοέμβρη – εξαιρετικά σύντομα και χωρίς όλες μου τις δυνάμεις – γύρισα σπίτι μόνος μου, το σκοτάδι ήταν βαρύ. Αλλά δεν ένιωθα μόνος μου, είχα ανθρώπους γύρω μου. Αυτό έσωσε την
ψυχική μου υγεία: η αλληλεγγύη κι η αγάπη.

Μου πήρε χρόνια να ξεπεράσω την αίσθηση πως κάποιος πήγε να μου επιβληθεί έτσι. Ευτυχώς είχα ένα νοητικό σχήμα όπου μπορούσα να εντάξω όλο αυτό που μου συνέβη. Ήξερα γιατί βγήκα στον δρόμο, ποιους είχα δίπλα μου και ποιους απέναντι. Παρ’ όλα αυτά το «γιατί;» -όχι το λογικό, αλλά το υπαρξιακό «γιατί κάποιος προσπαθεί να με σκοτώσει έτσι»- παραμένει.

Γιατί κάποιος βλέπει έναν άνθρωπο πλήρως ακίνδυνο κι επιλέγει να τον τσακίσει; Και πώς αυτός ο άνθρωπος πήγε μετά σπίτι του, έφαγε το φαγητό του, πήδηξε τη γυναίκα του και την επομένη, σαν να μην έγινε τίποτα, επέστρεψε στη δουλειά του; Αυτό δεν καταπίνεται, χρειάζεσαι έναν πολιτικό τρόπο σκέψης να το εντάξεις: αυτός κι εγώ αντιπροσωπεύουμε δύο κόσμους σε σύγκρουση.

Η ανάρρωση είναι μια διαρκής διαδικασία. Μπορώ να πω ότι επανήλθα πλήρως μόλις πριν από λίγες μέρες, όταν διαδήλωσα ξανά κρατώντας πανό στην εργατική πορεία με τα Σωματεία Βάσης. Όλα αυτά τα χρόνια κατεβαίνω στις συγκεντρώσεις και κάθε φορά προσπαθώ να κάνω δύο βήματα
παραπάνω. Τώρα που μου βγήκε ολόκληρο, ένιωσα ότι έκανα τον γύρο του θριάμβου. Όλο αυτό είναι κομμάτι τού να ξαναβρώ τον εαυτό μου. Δεν θέλω να μου έχουν πάρει κάτι. Αν πριν είχα έναν λόγο να κατεβαίνω, τώρα έχω 100.

Το αίμα χύθηκε και δεν μαζεύεται. Δεν ζω με φόβο, ούτε με μίσος. Το μίσος μου είναι ταξικό, πηγάζει από τον τρόπο που αντιλαμβάνομαι τον κόσμο. Ζω με τη φράση που είπε εκείνη η κοπέλα: «Μη φοβάσαι, θα πάμε μαζί». Είναι λυτρωτικό, δεν περιλαμβάνει καμιά υπόσχεση ότι όλα θα πάνε καλά, αλλά τη δέσμευση πως ό,τι κι αν γίνει θα πάμε μαζί. Αυτοί που με χτύπησαν ήταν άνθρωποι, αλλά μέσα στην κόλαση και τη σφαγή, ένας άλλος άνθρωπος με αυταπάρνηση στάθηκε με ρίσκο δίπλα μου».

 

Πηγή άρθρου : imerodromos.gr

Το διαχρονικό, οικουμενικό και βαθιά ανθρώπινο έργο του αποτέλεσε ύμνο στη Μητέρα, στη Γυναίκα, στην Αντίσταση, στην Ειρήνη. Κραυγή διαμαρτυρίας για τη χούντα, τον πόλεμο στο Βιετνάμ, τη διχοτόμηση της Κύπρου… Ο μέγιστος Έλληνας χαράκτης Α.Τάσσος (Αναστάσιος Αλεβίζος), που κατάκτησε δίκαια το βάθρο των αθανάτων δημιουργών του 20ού αιώνα, «έφυγε» σαν σήμερα (13/10/1985), πριν από τριάντα πέντε χρόνια.

Ο Α.Τάσσος μας κληροδότησε ένα μεγαλειώδες εικαστικό έργο, ακριβό κειμήλιο για τους νεότερους, που οφείλουν να το διαφυλάξουν. Το έργο του, πρωτότυπο, ρωμαλέο και σύγχρονο, αποτυπώνει το σφυγμό, το πάθος, τις ελπίδες και τους αγώνες του λαού μας, ανοίγοντας νέους ορίζοντες στην ελληνική και παγκόσμια χαρακτική.

Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών, ζωγραφική στα εργαστήρια του Θωμά Θωμόπουλου και του Κώστα Παρθένη, ενώ στην χαρακτική ήταν ένας από τους πρώτους σπουδαστές του Γιάννη Κεφαλληνού. ΄Ηδη στα πρώτα του χαρακτικά υπογράφει με το όνομα «Τάσος» και αργότερα με το «Α. Τάσσος».

Το 1930 γίνεται μέλος της ΟΚΝΕ. Ο ελληνοϊταλικός πόλεμος βρίσκει το δάσκαλο του Τάσσου , τον Γ. Κεφαλληνό, και τους επίλεκτους μαθητές του μπροστάρηδες στην ενίσχυση του πρώτου αντιφασιστικού αγώνα των Ελλήνων. «Τι έδωσες εσύ;», τιτλοφορείται μια από τις αφίσες του Τάσσου για τη μάχη κατά του Μουσολίνι.

 

 

Κι ακολουθούν τα χρόνια της Κατοχής και της ηρωικής Εθνικής Αντίστασης. Τα χρόνια 1940-1944 ο Τάσσος παίρνει μέρος στον αγώνα ως στέλεχος της ΕΠΟΝ και του ΕΑΜ. Δουλεύει στην Επιτροπή Διαφώτισης της ΚΟΑ, με καθοδηγήτρια την Ηλέκτρα. Οι πιο επίλεκτοι μαθητές του Κεφαλληνού πρωτοστάτησαν με τα έργα τους στην προπαγάνδιση της ΕΑΜικής Αντίστασης. Λ. Μαγγιώρου, Β. Κατράκη, Φ. Ζαχαρίου, Μ. Μακρής, Σπ. Βασιλείου, Κ. Γραμματόπουλος, Α. Αστεριάδης, Χρ. Δαγκλής, Γ. Σικελιώτης και άλλοι ζωγράφοι και χαράκτες άνδρωσαν με τα έργα τους την επική μάχη της λευτεριάς.

Ξεχωριστή και πολύτιμη ήταν η προσφορά του Τάσσου στον παράνομο αντιστασιακό Τύπο. Όπως ο ίδιος ανέφερε, «δουλεύαμε πλάι στα παράνομα τυπογραφεία, φτιάχνοντας σε ξύλο και λινόλεουμ τις μήτρες για τις αφίσες και τα συνθήματα των αντιστασιακών οργανώσεων». Το σημαντικότερο έντυπο του οργανωμένου αγώνα του ελληνικού λαού για τη λευτεριά του ήταν το λεύκωμα του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, που κυκλοφόρησε στις 25 του Μάρτη του 1943. Η επεξεργασία της έκδοσης έγινε στο ατελιέ του Μ. Μακρή, κοντά στην εκκλησία του Αγ. Σπυρίδωνα, στο Παγκράτι. Στο λεύκωμα δημιούργησαν ξυλογραφίες οι: Βάσω Κατράκη, Λουκία Μαγγιώρου, Τάσσος Αλεβίζος και Γιώργος Βελισσαρίδης. Το επόμενο λεύκωμα κυκλοφόρησε το 1945, από την ομάδα των καλλιτεχνών και λογοτεχνών της Εθνικής Αντίστασης, με τίτλο «Για τη χιλιάκριβη τη λευτεριά». Το κοσμούσαν ξυλογραφίες των Γ. Βελισσαρίδη, Α. Τάσσου και Λ. Μαγγιώρου.

 

Την Πρωτομαγιά του 1945, επέτειο της εκτέλεσης, το 1944, διακοσίων πατριωτών από τους κατακτητές, κυκλοφορεί το λεύκωμα «Θυσιαστήριο της λευτεριάς», με ξυλογραφίες των: Αλ. Κορογιαννάκη, Γ. Βελισσαρίδη, Β. Κατράκη, Τάσσου , Λ. Μαγγιώρου, Γ. Μανουσάκη. Το 1944 το ΕΑΜ εικαστικών καλλιτεχνών αποφασίζει να συμμετάσχει στην πανελλήνια έκθεση, η οποία τελούσε υπό το άγρυπνο μάτι των κατακτητών. Το αποτέλεσμα: Οι Γερμανοί σταμάτησαν την έκθεση σε λίγες μέρες και έκλεισαν για 40 μέρες στις φυλακές Αβέρωφ τον Τάσσο και τους Κεφαλληνό, Κορογιαννάκη, Κανά.

Ως καλλιτεχνικός σύμβουλος του τυπογραφείου Ασπιώτη – Έλκα από το 1948, γνώρισε τις νέες εξελίξεις στην τυπογραφία και ασχολήθηκε με την εικονογράφηση βιβλιοφιλικών εκδόσεων. Παράλληλα – και για δέκα χρόνια – συνεργάστηκε με τον τότε Οργανισμό Εκδόσεως Σχολικών Βιβλίων. Ακόμη, προχώρησε σε προσωπικές εκδόσεις λευκωμάτων. Οι εκδόσεις αυτές ξεκινούν το 1953 με το λεύκωμα «Στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχη».

Το 1954 ξεκίνησε η συνεργασία του με τα Ελληνικά Ταχυδρομεία για τον σχεδιασμό όλων των ελληνικών γραμματοσήμων. Διέκοψε τη συνεργασία του το 1967, μόλις επιβλήθηκε η χούντα. Ήδη από το 1962 και ως τον θάνατό του το 1985, σχεδίασε όλα τα γραμματόσημα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ασχολήθηκε σχεδόν αποκλειστικά με την ξυλογραφία. Από την εποχή που είναι σπουδαστής και χαράζει τις πρώτες του συνθέσεις το 1932, τα θέματά του επιλέγονται από τη ζωή των εργατών και την ζωή της πόλης , σχεδιασμένα με εξπρεσιονιστικό ιδίωμα. Στη συνέχεια, γνωρίζει το έργο του μεγάλου Έλληνα χαράκτη Δημήτρη Γαλάνη, που ζούσε στο Παρίσι, και επηρεάζεται από την δική του, διαφορετική οπτική.

Στη δεκαετία του 1950 στρέφεται στην έγχρωμη ξυλογραφία, φιλοτεχνώντας θέματα από την ζωή των αγροτών και τοπία της γενέτειράς του στην Πελοπόννησο. Παράλληλα με τη χαρακτική δημιουργία, ο Τάσσος υπηρέτησε με μεράκι την τέχνη του βιβλίου. Το σύνολο των βιβλίων που εικονογράφησε ξεπερνούν τα εξήντα, σ’ ένα διάστημα 45 χρόνων. Πρόκειται για βιβλία στα οποία σχεδίασε εξ αρχής την εικονογράφηση και όχι για εκδόσεις στις οποίες ανατυπώθηκαν γνωστές ξυλογραφίες του. Αμέσως μετά τον πόλεμο, και συγκεκριμένα το 1945, ιδρύεται από το ΚΚΕ η εκδοτική εταιρεία «Τα Νέα Βιβλία» και ο Τάσσος αναλαμβάνει καλλιτεχνικός υπεύθυνος. Στα τρία χρόνια λειτουργίας της, κυκλοφόρησαν βιβλία με κοινωνικό περιεχόμενο, ιστορικές μονογραφίες, μελέτες για σπουδαίους ποιητές, καθώς και παλαιότερες ή νέες ποιητικές συλλογές. Σ’ αυτή την περίοδο συνεργάζεται με την Αυγή Σακαλή, την Σοφία Μαυροειδή – Παπαδάκη, τον Βασίλη Ρώτα, τον Μενέλαο Λουντέμη και το στενό του φίλο Δημήτρη Φωτιάδη. Ειδικά για την έκδοση του «Μακρυγιάννη» σχεδίασε ένα υπέροχο εξώφυλλο με την αυστηρή, αλλά και ταυτόχρονα φιλική μορφή του αγωνιστή.

Κατά τη δεκαετία του 1960 η θεματογραφία του άρχισε να επικεντρώνεται στην απόδοση της ανθρώπινης μορφής. Εγκατέλειψε σταδιακά το χρώμα, χάραζε όλο και μεγαλύτερες πλάκες ξύλου και άρχισε να δημιουργεί θεματικές ενότητες σε τρίπτυχα ή τετράπτυχα. Η στροφή του χαράκτη, που παρατηρείται στις αρχές της δεκαετίας του ’60, είναι εμφανής στα «Ματωμένα χώματα» (1963), ενώ το 1965 οι ολοσέλιδες ξυλογραφίες του κοσμούν την έκδοση, σε συνεργασία με τον Γ. Σεφέρη, «Ασμα Ασμάτων». Εγχρωμες ξυλογραφίες και πολλά διακοσμητικά, όλα χαραγμένα σε όρθιο ξύλο, περιλαμβάνει η «Ανάβαση» του Ξενοφώντα (1969) και η δίτομη «Ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου» του Θουκυδίδη (1974). Η τελευταία προσωπική του έκδοση ήταν η «Λυσιστράτη» (1978), η οποία περιλαμβάνει 24 έγχρωμες ξυλογραφίες σε πλάγιο ξύλο που χρειάστηκαν 110 διαφορετικές πλάκες για τη χάραξη των χρωμάτων. Από την ενασχόλησή του με το βιβλίο, θυμίζουμε και τον «Επιτάφιο» του Γιάννη Ρίτσου (επετειακή έκδοση του 1979).

«Με ακατανίκητη επιμονή και υπομονή θα αναζητώ πάντα / ένα καλό χαρτί και ένα συγγραφέα / που με αγάπη θα τυπώνω ένα έργο του / και με αυτό στα χέρια μου θα ξεκινώ / για να συναντήσω τους επικριτές μου / που κι αυτοί με τη σειρά τους / θα κρατάνε στα χέρια τους το λίθο του αναθέματος εναντίον μου… / Εμένα όμως θα μου αρκεί η μυρουδιά του τυπογραφικού μελανιού για να συνεχίζω…» (Α. Τάσσος).

Την περίοδο της χούντας (1967-1974), απέχει από κάθε εκθεσιακή δραστηριότητα και συγκεντρώνεται στην εικονογράφηση λευκωμάτων με πρωτότυπα χαρακτικά. Στη διάρκεια αυτής της περιόδου δημιουργεί την μνημειακή ενότητα έργων «Άσπρο – Μαύρο 2». Πρόκειται για ξυλογραφίες πολύ μεγάλων διαστάσεων που πραγματεύονται θέματα κοινωνικής διαμαρτυρίας, εικαστικές καταγραφές πολιτικών γεγονότων, πάντα με πρωταγωνιστή τον άνθρωπο που αγωνίζεται. Η ενότητα αυτή παρουσιάστηκε το 1975 στην Εθνική Πινακοθήκη σε μία έκθεση με πρωτοφανή συμμετοχή του κόσμου.

Η Εθνική Πινακοθήκη τον τίμησε ξανά το 1987 οργανώνοντας αναδρομική του έκθεση. Ήδη, από το 1985, ο Α. Τάσσος και η Λουκία Μαγγιώρου είχαν κάνει μια δωρεά 150 έργων του χαράκτη στην Εθνική Πινακοθήκη. Σήμερα, η Πινακοθήκη έχει την πληρέστερη συλλογή έργων του Α. Τάσσου.

 

Πηγή : avgi.gr

Το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ κατηγόρησε σήμερα τη Στέφανι Γουίνστον Γουόλκοφ, άλλοτε φίλη και σύμβουλο της πρώτης κυρίας Μελάνιας Τραμπ, ότι παρέβη τη συμφωνία τήρησης του απορρήτου που είχε υπογράψει και προσέφυγε σε δικαστήριο ζητώντας τα κέρδη από το βιβλίο της να κατατεθούν σε ένα κυβερνητικό ταμείο.

 Στην προσφυγή τους, οι δικηγόροι του υπουργείου Δικαιοσύνης αναφέρουν ότι η Γουόλκοφ δεν υπέβαλε ως όφειλε το προσχέδιο του βιβλίου της σε έλεγχο από την κυβέρνηση.

Το βιβλίο «Η Μελάνια κι εγώ: η άνοδος και η πτώση της φιλίας μου με την πρώτη κυρία» εκδόθηκε πριν από έξι εβδομάδες και παρουσιάζει ένα ουδόλως κολακευτικό πορτρέτο της συζύγου του Ντόναλντ Τραμπ.

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν να δεσμεύσουν την κυρία Γουόλκοφ στις συμβατικές και εμπιστευτικές υποχρεώσεις της και να διασφαλίσουν ότι δεν θα πλουτίσει άδικα παραβιάζοντας τα καθήκοντα που ανέλαβε ελεύθερα όταν υπηρέτησε ως σύμβουλος της πρώτης κυρίας», αναφέρεται στην προσφυγή.

Σύμφωνα με το υπουργείο, η Γουόλκοφ και η Μελάνια Τραμπ υπέγραψαν τον Αύγουστο του 2017 μια «Συμφωνία δωρεάν υπηρεσιών» που αναφερόταν στις «μη δημόσιες, προνομιακές και/ή εμπιστευτικές πληροφορίες» στις οποίες πιθανόν θα αποκτούσε πρόσβαση η συγγραφέας εκτελώντας τα καθήκοντά της.

«Επρόκειτο για σύμβαση με τις Ηνωμένες Πολιτείες και ως εκ τούτου εκτελεστέα από τις Ηνωμένες Πολιτείες», είπε η εκπρόσωπος του υπουργείου Δικαιοσύνης, Κέρι Κάπετς.

 

Υπολογίζοντας για φέτος μείωση στα έσοδα της τάξεως των 418 δισ. δολαρίων η Διεθνής Ενωση Αερομεταφορών (ΙΑΤΑ) ζητά από τις κυβερνήσεις νέο πακέτο χρηματοδότησης και αλλαγή των κανόνων καραντίνας. Χωρίς αυτά, προειδοποίησε, οι εταιρείες αντιμετωπίζουν τον υπαρκτό κίνδυνο κατάρρευσης. 

Ανάλογη προειδοποίησε απηύθυνε και το Διεθνές Συμβούλιο Αεροδρομίων (ACI), που εκτιμά ότι σε αυτόν τον τομέα τα έσοδα θα καταγράψουν μείωση 104 δισε. δολαρίων. 

Οπως είπε ο πρόεδρος της ΙΑΤΑ, Alexandre de Juniac, τα οικονομικά πακέτα στήριξης που χορήγησαν πολλές κυβερνήσεις στις αεροπορικές εταιρείες, είχαν συμφωνηθεί με την υπόθεση ότι η ανάκαμψη θα έπρεπε ήδη να έχει αρχίσει. Οι προσδοκίες αυτές διαψεύστηκαν και ο τομέας των αερομεταφορών έχει υποστεί «μεγάλο οικονομικό τραύμα». «Χωρίς ένα δεύτερο πακέτο», είπε ο Juniac, «πολλές εταιρείες δεν θα επιβιώσουν τον χειμώνα»

Πολύ μεγάλη οικονομική πίεση ασκείται και στα αεροδρόμια, είπε και ο πρόεδρος του ACI, Λουίς Φελίπε ντε Ολιβέϊρα, «Μπορεί να δούμε αεροδρόμια να χρεωκοπούν πολύ σύντομα», προειδοποίησε γι αυτό, «ΙΑΤΑ και ACI από κοινού ζητούν επείγουσα ανάληψη δράσης από τις κυβερνήσεις για να υιοθετηθούν συντονισμένα τεστ στους επιβάτες και να καταργηθούν οι όροι της καραντίνας. Χωρίς αυτό, δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι αντιμετωπίζουμε την κατάρρευση»

Πηγή άρθρου : tvxs.gr

Σαν ένα μεγάλο φυσικό και αδιαπέραστο τείχος, η οροσειρά των Καρπαθίων, με συνολικό μήκος 1.700 χιλιομέτρων που διατρέχει επτά χώρες με κυριότερη τη Ρουμανία, περιζώνει την Τρανσυλβανία από ανατολή και νότο, παρέχοντας προστασία αλλά και απομόνωση. Η οροσειρά είναι συμπαγής σαν φράγμα, όμως υπάρχουν και ορισμένα στρατηγικής σημασίας περάσματα, τα οποία επιτρέπουν τη διέλευση από τη μία πλευρά των Καρπαθίων στην άλλη. Αυτά τα περάσματα φυλάσσονταν από πύργους και κάστρα, κτισμένα τα περισσότερα μεταξύ 13ου και 16ου αιώνα, και σήμερα αποπνέουν μια ατμόσφαιρα μυστηρίου και θρύλων.

Ποενάρι: το πραγματικό «Κάστρο του Δράκουλα»

Τέτοιο είναι και το κάστρο Ποενάρι (Poenari), πραγματικό «κάστρο του Δράκουλα», κρησφύγετο και ορμητήριο του θρυλικού ηγεμόνα της Βλαχίας Βλαντ Γ' Τέπες, που βρίσκεται μεταξύ Βλαχίας και Τρανσυλβανίας. Ακριβώς εκεί «όπου ο διάβολος και τα παιδιά του βαδίζουν στη γη με ανθρώπινη μορφή», όπως περιέγραψε την περιοχή ο Βρετανός συγγραφέας Μπραμ Στόκερ, στο γκόθικ μυθιστόρημά του Δράκουλα (1897). Όμως, αν και ο Μπραμ Στόκερ «φωτογράφησε» το κάστρο του Μπραν ως την κατοικία του μυθιστορηματικού Κόμη Δράκουλα, ο πραγματικός, ο ιστορικός Δράκουλας, δηλαδή ο Βλαντ Γ' Τέπες, δεν κατοίκησε ποτέ εκεί, ίσως απλά να πέρασε πηγαίνοντας προς την Τρανσυλβανία. Ο δικός του πραγματικός πύργος ήταν το Ποενάρι.

Το χρονικό του Καντακουζηνού αναφέρει πως ο Βλαντ εξανάγκασε τους νέους βογιάρους, μαζί με τις συζύγους και τα παιδιά τους, να καταπιούν την περηφάνια τους και χτίσουν για λογαριασμό του, σαν απλοί εργάτες, το κάστρο του Ποενάρι. Η ιστορία του ίδιου κάστρου αναφέρθηκε το 1747 κι από τον Νεόφυτος Α΄, Μητροπολίτη Ουγγροβλαχίας. Αυτός την εμπλούτισε και με την ιστορία του Πρωτομάστορα Μανώλη (Meşterul Manole), ο οποίος φέρεται να εντοίχισε εκεί την όμορφη γυναίκα του, την οποία μόλις είχε παντρευτεί, προκειμένου να εμποδίσει την κατάρρευση των τειχών του κάστρου, καθώς κατασκευαζόταν. Μια ρουμανική εκδοχή του «γεφυριού της Άρτας», που είναι ένα μοτίβο ανθρωποθυσίας το οποίο επαναλαμβάνεται σαν ηχώ σε πολλές περιοχές των Βαλκανίων. Οι αρχαίοι δαίμονες θέλουν πάντοτε θυσίες, νέων και όμορφων ανθρώπων, για να κατευναστούν και να επιτρέψουν στους ανθρώπους να σημαδέψουν με τα έργα τους τη φύση.

 

Τα βουνά ως καταφύγια

Στα Βαλκάνια και ευρύτερα στη νοτιοανατολική Ευρώπη τα βουνά υπήρξαν πάντα το τελευταίο καταφύγιο της παράδοσης και των αρχαϊσμών. Οι μεγάλες πεδιάδες έχουν την τάση να λειτουργούν ως «προκρούστεια κλίνη», όπου οι γλωσσικές και πολιτισμικές ιδιαιτερότητες τείνουν να εξαλείφονται προς όφελος της εκάστοτε κυρίαρχης κουλτούρας. Στα βουνά και στις μικρές κοιλάδες όμως, η απομόνωση και η καθυστέρηση, ο παραδοσιακός συντηρητισμός έναντι της επέλασης του κάθε είδους εκσυγχρονισμού, διατήρησαν το τοπικό volkgeist, το γνήσιο «λαϊκό πνεύμα». Αυτό συμβαίνει ακόμη και στην εποχή μας με την επέλαση του οδοστρωτήρα που λέγεται τεχνολογικός πολιτισμός και Παγκοσμιοποίηση.

Στην ιστορία των Βαλκανίων τα βουνά διαδραμάτισαν πολυσχιδή και σημαντικό ρόλο. Δεν ήταν μόνο καταφύγια σε περιόδους επιδρομών και πολέμων για τους αγρότες των πεδιάδων και των κατοίκων των χωριών και κωμοπόλεων στις υπώρειες τους, όπως ήταν τα Καρπάθια για το ρουμανικό λαό. Προσέφεραν φυσικό καταφύγιο και άσυλο σε κάθε λογής φυγάδες, κατατρεγμένους και εξεγερμένους. Ήταν εστία για ερημίτες, περιθωριακούς, αιρετικούς και αντιεξουσιαστές κάθε είδους. Καταφύγια για επικηρυγμένους, παράνομους και ληστές, καθώς και ορμητήρια τους. Ένας χώρος στρατολόγησης σκληροτράχηλων πολεμιστών, αλλά και περιοχή ζωτικής σημασίας για τους βοσκούς και τους νομάδες, που περνούσαν στις πλαγιές τους σχεδόν το μισό χρόνο.

Τα αρχαία δάση των Καρπαθίων

Η οροσειρά των Καρπαθίων είναι μία από τις μεγαλύτερες χερσαίες αλυσίδες της νοτιοανατολικής και κεντρικής Ευρώπης. Έχει μήκος 1.700 χιλιόμετρα και η ψηλότερη κορφή στα 2.665 μέτρα δεν βρίσκεται στη Ρουμανία, αλλά στο Gerlachovský štít στα όρη Τάτρα της Σλοβακίας. Ωστόσο η Ρουμανία κατέχει την κεντρική «σπονδυλική στήλη» και το 50% της έκτασης τους, ενώ οι άλλες έξι χώρες μοιράζονται το υπόλοιπο.

Τα Καρπάθια είναι ένας μυστικός τόπος που συνδυάζει και τα τέσσερα στοιχεία της φύσης. Μερικά από τα πιο αρχαία δάση της Ευρώπης συναντώνται εδώ, φιλοξενώντας σπάνιες μορφές άγριας ζωής που τείνουν να εκλείψουν από την ήπειρό μας. Αυτά τα αρχαία δάση είναι και οι τεράστιοι φυσικοί πνεύμονες της Ευρώπης. Τα δάση και λιβάδια των Καρπαθίων καλύπτουν συνολικά μια έκταση 125.000 τ. χλμ., δηλαδή 5% μικρότερη από την Ελλάδα. Ωστόσο προστατεύεται μόνο το 1/5 τους, γύρω στα 24.500 τ.χλμ.

Τα δάση στα Καρπάθια κυριαρχούν απόλυτα από τα 600 μέχρι τα 1.900 μέτρα. Τα δάση των λόφων και των πλαγιών αποτελούνται κατά κύριο λόγο από πλατύφυλλα φυλλοβόλα δέντρα, κυρίως βελανιδιές. Η ευρωπαϊκή οξιά είναι χαρακτηριστική αυτής της δασικής ζώνης.

Τα δάση και τα λιβάδια, τα οποία στα Καρπάθια παρέχουν μεγάλη ποικιλομορφία και βιοποικιλότητα, είναι τα «φαρμακεία» της ανθρωπότητας. Γνωρίζουμε όμως μόλις το 1% από τις ευεργετικές και θεραπευτικές τους ιδιότητες. Αυτά τα δάση είναι προσαρμοσμένα ώστε να αντέχουν το σοκ της αλλαγής του κύκλου των εποχών και παρέχουν τροφή και στέγη στους άγριους κατοίκους τους, τα ζώα.

Οι 4 εποχές των Καρπαθίων

Το φθινόπωρο στα Καρπάθια η πηχτή και απόκοσμη ομίχλη σέρνεται στα πυκνά δάση. Τόσο πηχτή που σχεδόν μπορείς να την πιάσεις. Μουσκεύει τους κορμούς, τα πεσμένα κλαδιά και τα κίτρινα φύλλα, προκαλώντας μια έκρηξη ανάπτυξης στα βρύα, στις λειχήνες και στα μανιτάρια. Η ομίχλη απλώνεται παντού ανάμεσα στα δάση. Σέρνεται σαν φάντασμα πάνω στο μουσκεμένο έδαφος, με τα καλοθρεμμένα μούσκλια και λειχήνες που παρασιτούν σε οτιδήποτε τείνει να αποσυντίθεται. Το υγρό στοιχείο αποσυνθέτει και αναδημιουργεί τη ζωή. Στις αρχές του φθινοπώρου τα πάντα στο δάσος αρχίζουν να χρυσίζουν. Και μετά έρχεται η σιωπή του χειμώνα...

Το μακρύ και κρύο χειμώνα, που εδώ διαρκεί τουλάχιστον τέσσερις μήνες, τα Καρπάθια δεν «κλείνουν» για τη χειμερινή σεζόν, παρότι οι καφέ αρκούδες τους πέφτουν σε χειμερία νάρκη. Η ζωή συνεχίζεται, με πιο αργούς, και λιγότερο ενεργοβόρους ρυθμούς. Όμως ο χειμώνας δοκιμάζει αδυσώπητα τις αντοχές της ζωής. Κάποια ζώα δεν θα τα καταφέρουν να ξαναδούν την άνοιξη, όταν τα χιόνια λιώνουν, τα ρέματα φουσκώνουν και φύση θρασεύει, φουντώνει και μοσχοβολάει.

Την άνοιξη στα Καρπάθια ο άνεμος κουβαλάει ακόμη την ανάσα του χιονιού αλλά και τις μυρωδιές από τα πρώτα μπουμπούκια στις κοιλάδες. Ο ζεστός ήλιος σπάζει τα «μάγια» του χειμώνα.

Καθώς η θερμοκρασία ανεβαίνει, απελευθερώνει τη Φύση από τη νάρκη του παγωμένου χειμώνα. Ωστόσο, μέχρι τα τα τέλη Απριλίου ο χειμώνας δεν παραδέχεται την ήττα του και υπάρχουν κάποιες μέρες, που αντεπιτίθεται, «δείχνει τα δόντια του» με θερμοκρασίες υπό το μηδέν, παγωνιά ακόμη και χιόνι. Γι' αυτό και η άνοιξη εδώ είναι μοναδική. Ένας νέος κύκλος της ζωής ξεκινά, Μια έκρηξη νέα ενέργειας. Τα φυτά εκμεταλλεύονται τις βροχές και το μεγαλύτερο φως της ημέρας. Μεγαλώνουν, βγάζουν άνθη και αναπαράγονται. Η ανθοφορία της άνοιξης συμβολίζει τη νίκη των φυτών και της ζωής που επιβίωσαν τις αντιξοότητες του χειμώνα. Καιρός για να απολαύσουν την εφήμερη «νίκη» τους! Όμως τα έντομα που πετούν μεθυσμένα γύρω από τα άνθη, είναι νόστιμα και θρεπτικά. Σαν πολυβιταμίνες με φτερά, ειδικά για τα πουλιά που χρειάζονται συνεχώς να «ανεφοδιάζονται» με ενέργεια για να συνεχίσουν να πετούν.

Η «καλοκαιρινή σεζόν» στα Καρπάθια είναι σχετικά μικρή, δεν ξεπερνά τους δύο με δυόμιση μήνες. Γι' αυτό και όλες οι μορφές ζωής βιάζονται να την «κεφαλαιοποιήσουν». Οι αρκούδες επενδύουν στο λίπος τους και οι σκίουροι μαζεύουν κουκούτσια στις κουφάλες των δένδρων. Τα περισσότερα ζώα πάντως επενδύουν αυτή την περίοδο στην ανατροφή των παιδιών τους, που βιάζονται να τα μεγαλώσουν για να είναι έτοιμα για το σκληρό χειμώνα.

Άγρια ζωή στα Καρπάθια

Τα βουνά δοκιμάζουν την αλαζονική μας πεποίθηση ότι ο κόσμος φτιάχθηκε για τους ανθρώπους. Αν και μοιάζουν σκληρά και παγωμένα τα Καρπάθια φιλοξενούν πολλές μορφές ζωής, φυτά και ζώα που προσαρμόστηκαν στις αντίξοες συνθήκες τους. Συμπαγή, άγρια και αδάμαστα, τα Καρπάθια αποτελούν ιδανικό καταφύγιο αρκούδων, λύκων, του ακριβοθώρητου λύγκα, και είναι ο τελευταίος μεγάλος αγριότοπος της Ευρώπης.

Τα ορεινά δάση των Καρπαθίων είναι ένα από τα πιο μεγάλα καταφύγια στην Ευρώπη για μεγάλους θηρευτές και αρπακτικά, συμπεριλαμβανομένων των καφέ αρκούδων (Ursus arctos), του λύκου (Canis lupus), του Ευρασιατικού λύγκα (Lynx lynx), της ευρωπαϊκής αγριόγατας (Felis silvestris) και του χρυσαετού (Aquila chrysaetos). Η ευημερία αυτών των κυνηγών, που βρίσκονται στην κορφή της τροφικής αλυσίδας, αποτελεί δείκτη της υγείας και ισορροπίας του οικοσυστήματος.

Στα όρη Τάτρα των βορειοδυτικών Καρπαθίων ενδημεί κι ένα υποείδος αιγοειδούς, το αγριοκάτσικο Rupicapra rupicapra tatrica, που λατρεύουν να κυνηγούν οι αγέλες των λύκων.

Υπάρχουν ακόμη εδώ μικροί πληθυσμοί ευρωπαϊκού βίσωνα (Bison bonasus) κυρίως στα βόρεια Καρπάθια. Τα μεγάλα φυτοφάγα είναι τα ελάφια (Cervus elaphus hippelaphus) και τα ελάφια (Capreolus capreolus), που αλωνίζουν στις δασωμένες πλαγιές των Καρπαθίων και στις μεγάλες «νησίδες» των λιβαδιών τους.

Τα απειλούμενα είδη: αρκούδες και λύγκες

Οι καφέ αρκούδες (Ursus arctos), που έχουν βάρος από 200 (τα θηλυκά) μέχρι τα 350 κιλά (τα αρσενικά), κάποτε ευημερούσαν στα Καρπάθια τρεφόμενες την άνοιξη με γρασίδι και βλαστούς, το καλοκαίρι με μούρα και μήλα, το φθινόπωρο με ξηρούς καρπούς και δαμάσκηνα, και όλο το χρόνο τρώνε με ρίζες, έντομα, θηλαστικά και ερπετά και, φυσικά, μέλι. Μοναχικά ζώα, που κοινωνικοποιούνται μόνο κατά τη διάρκεια του ζευγαρώματος, αφήνουν τα σημάδια τους γρατσουνίζοντας τα δέντρα. Κανονικά ζούνε τριάντα χρόνια, αλλά οι ανθρώπινες παρεμβάσεις, η ανεξέλεγκτη δασοκομία, η υποβάθμιση του περιβάλλοντος και οι λαθροκυνηγοί έχουν ρίξει σημαντικά τον αριθμό τους. Αυτά τα άγρια ζώα απειλούνται και γι' αυτό προστατεύονται. Σε όλα τα Καρπάθια ζουν περίπου 8.000 καφέ αρκούδες, ο δεύτερος μεγαλύτερος πληθυσμός τους στην Ευρώπη μετά τη Ρωσία.

Το άλλο άγριο ζώο που απειλείται και βρίσκει καταφύγιο στα Καρπάθια είναι ο Ευρασιατικός λύγκας (Lynx lynx). Έχει καταπληκτική όραση, ειδικά τη νύχτα, και καλύτερη ακοή από τους ανθρώπους. Γι' αυτό δεν εντοπίζεται εύκολα κι ευτυχώς είναι σχεδόν «αόρατος» στα μάτια των ανθρώπων. Συνήθως ζει πάνω από 1.000 μέτρα, πηδά άνετα από βράχο σε βράχο, μακριά από τον άνθρωπο, αλλά παρακολουθεί και περίεργος όλη την ώρα. Το χειμώνα, μπορεί να ακολουθήσουν το θήραμά τους σε χαμηλότερα υψόμετρα όπου υπάρχει λιγότερη χιονόπτωση. Δεν επιτίθεται σε ανθρώπους ή σε άλλα μεγάλα σαρκοφάγα, όπως αρκούδες ή λύκοι. Τρέφεται με λαγούς, πουλιά, ελάφια, αγριογούρουνα και μερικές φορές αδέσποτα σκυλιά. Ο λύγκας έχει προσαρμοστεί κρύβοντας τα υπολείμματα των θηραμάτων του κάτω από βράχια, φύλλα ή κλαδιά, για να μην κυνηγά συνεχώς. Καθώς το είδος του προστατεύεται πλέον αυστηρά, ο πληθυσμός του ακριβοθώρητου λύγκα στα Καρπάθια είναι περίπου 2.500 και είναι ο μεγαλύτερος στην Ευρώπη.

Γι' αυτό και τα Καρπάθια θεωρούνται το τελευταίο καταφύγιο της άγριας ζωής στην Ευρώπη. Αν τυχόν λοιπόν και τα επισκεφθείτε, δείξτε το απαιτούμενο σεβασμό, κι «αφήστε πίσω μόνο τις πατημασιές σας και πάρτε μαζί σας μόνο τις αναμνήσεις σας»...

 

Πηγή άρθρου : avgvi.gr

Καμία έκπληξη δεν προκαλεί στον ΣΥΡΙΖΑ η νέα πρόκληση της Άγκυρας με την παράνομη Navtex και το "Oruc Reis" να πλέει ξανά εντός ελληνικής υφαλοκρηπίδας, δέκα μόλις ημέρες μετά τη σύνοδο κορυφής και τους κυβερνητικούς πανηγυρισμούς.

 Για ευθεία αμφισβήτηση της κυριαρχίας της χώρας μας κάνει λόγο η αξιωματική αντιπολίτευση και για κίνηση που υπονομεύει σαφώς την επανεκκίνηση της προοπτικής των διερευνητικών και -μαζί με το παράνομο άνοιγμα της παραλίας Βαρωσίων- των συνομιλιών του Κυπριακού. “Ποια είναι η κόκκινη γραμμή σας;” είναι το ερώτημα που απευθύνει στον Κ. Μητσοτάκη ο Αλ. Τσίπρας. Την ίδια στιγμή, θέτει μετ’ επιτάσεως την ανάγκη επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια νότια και ανατολικά της Κρήτης, “αλλιώς η Ελλάδα και η Ε.Ε. θα χάσουν πια κάθε αξιοπιστία”.

“Πριν δέκα μέρες, δήλωσα ότι ο κ. Μητσοτάκης πέταξε λευκή πετσέτα στη σύνοδο. Την ίδια στιγμή, ο ίδιος δήλωνε απόλυτα ικανοποιημένος από τα αποτελέσματά της, παρ' όλο που δεν είχε καμία αναφορά σε κυρώσεις. Και μέσα σε δέκα ημέρες ο Ερντογάν άνοιξε τα Βαρώσια και έστειλε πάλι ερευνητικό εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, ακόμη και εντός των 12 μιλίων των δυνητικών χωρικών μας υδάτων στο Καστελόριζο” σημείωσε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, στην έκτακτη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Δευτέρας στην πλατεία Κουμουνδούρου με αρμόδιους τομεάρχες και πρώην αρχηγούς Ενόπλων Δυνάμεων.

Για παράνομη Navtex, που όμως δεν είναι “κεραυνός εν αιθρία”, μίλησε ο τομεάρχης Εξωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ, σε σειρά συνεντεύξεων, ασκώντας σφοδρή κριτική στην κυβέρνηση για έλλειψη στρατηγικής, αλλά και στην Ε.Ε.. “Κάθε άλλο παρά αποθαρρύνουν την κλιμάκωση της τουρκικής επιθετικότητας”.

Σε αυτό το πλαίσιο, η αξιωματική αντιπολίτευση καλεί την κυβέρνηση να προχωρήσει στην επέκταση στα 12 μίλια στα νησιά στην ανατολική Μεσόγειο και στην Κρήτη, αλλά στη συνέχεια και νότια της Κάσου, της Καρπάθου και της Ρόδου και στο σύμπλεγμα του Καστελόριζου, όπως διευκρίνισε ο Γ. Κατρούγκαλος. “Είναι μονόδρομος” είπε ο Αλ. Τσίπρας, όπως και η πίεση στη σύνοδο για κυρώσεις, καθώς, όπως εκτίμησε, η γερμανική προεδρία και η Ε.Ε. “δεν πρόκειται να αναλάβουν τις ευθύνες τους αν δεν πιεστούν” και αν δεν υπάρξει μηχανισμός κυρώσεων. “Να αποφασιστεί χωρίς ταλαντεύσεις στο συμβούλιο της Πέμπτης” εξειδίκευσε ο τομεάρχης Εξωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ.

Για την επέκταση στα 12 ναυτικά μίλια

 

Κορυφαίοι κομματικοί αξιωματούχοι επισημαίνουν πως κάθε χώρα έχει δικαίωμα άσκησης των κυριαρχικών της δικαιωμάτων που προβλέπονται από το Διεθνές Δίκαιο. Τονίζουν μάλιστα ότι οι εξελίξεις επιβάλλουν την επέκταση των χωρικών υδάτων αρχικά νότια και ανατολικά της Κρήτης με την προοπτική επέκτασης και νότια των νησιών της ανατ. Μεσογείου, ανάλογα με τις περαιτέρω εξελίξεις. Η θέση για επέκταση νότια και ανατολικά της Κρήτης στα 12 μίλια εξάλλου είχε αναδειχθεί πολλές φορές από τον Αλέξη Τσίπρα. Μεταξύ άλλων και στις δηλώσεις του στο Περιστύλιο της Βουλής, μετά τη συνάντηση με τον Κ. Μητσοτάκη για την ενημέρωση επί των αποτελεσμάτων της συνόδου. Και το casus belli; Αφορά αποκλειστικά το Αιγαίο, ξεκαθαρίζουν τα ίδια στελέχη.

Τα κρίσιμα λάθη της κυβέρνησης

Παράλληλα, στον ΣΥΡΙΖΑ υπενθυμίζουν την κριτική του κόμματος στην απόφαση του προηγούμενου Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, η οποία επιβεβαιώνεται. Απόφαση που, σύμφωνα με την αξιωματική αντιπολίτευση, όχι μόνο δεν έδινε ισχυρό μήνυμα στην Τουρκία, όπως διατυμπάνιζε ο Κ. Μητσοτάκης, αλλά έδινε τόσο αδύναμο μήνυμα που ήταν θέμα χρόνου η Τουρκία να το εκμεταλλευτεί προσπαθώντας να δημιουργήσει τετελεσμένα. Επαναλαμβάνουν δε τη σκληρή κριτική για τη στάση της κυβέρνησης, που παρακολουθούσε το "Oruc Reis" να αμφισβητεί ευθέως για τρεις εβδομάδες τα κυριαρχικά δικαιώματα, κατηγορώντας την πως αλλάζει συνεχώς τις κόκκινες γραμμές.

Τα μηνύματα ότι "δεν πραγματοποιεί έρευνες" αποδυνάμωσαν τη θέση μας, όπως και το γεγονός ότι το ΥΠΕΞ μιλάει για ελληνική υφαλοκρηπίδα και ο Κ. Μητσοτάκης για «περιοχή που διεκδικούν Ελλάδα και Τουρκία» σε άρθρο του, επισημαίνει η Κουμουνδούρου. Τονίζουν ακόμη ότι δεν αρκούν οι απλές δηλώσεις ηθικής συμπαράστασης “για τις οποίες διαρκώς πανηγυρίζει η κυβέρνηση”, ενώ σημειώνουν ότι ακόμα και η πολυδιαφημισμένη επίσκεψη Πομπέο δεν κατέληξε σε καμία ουσιαστική δήλωση που θα έθετε όρια στην Τουρκία.

 

Πηγή άρθρου : imerodromos.gr

Την πρότασή της, για τις ποινές που θα πρέπει να επιβληθούν σε κάθε κατηγορούμενο στη δίκη της Χρυσής Αυγής, με βάση την χθεσινή απόφαση του δικαστηρίου επί των ελαφρυντικών, υποβάλλει η Εισαγγελέας Έδρας Αδαμαντία Οικονόμου.

Το δικαστήριο χθες έκρινε πως δεν δικαιούται την αναγνώριση ελαφρυντικού η συντριπτική πλειοψηφία των ενόχων για διεύθυνση, ένταξη και συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, δείχνοντας το δρόμο για την επιβολή των βαρύτερων ποινών στον «σκληρό» ηγετικό πυρήνα της Χρυσής Αυγής.

Η Εισαγγελέας για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, ζητά την ισόβια κάθειρξη του ναζί, φονιά Γιώργου Ρουπακιά.

Παράλληλα ζητά κάθειρξη 13 ετών για την ηγεσία της Χρυσής Αυγής δηλαδή τους Νίκο Μιχαλολιάκο, Ηλία Κασιδιάρη, Ιωάννη Λαγό, Χρήστο Παπά, Ηλία Παναγιώταρο, Γιώργο Γερμενή και Αρτέμη Ματθαιόπουλο, οι οποίοι δεν έλαβαν κανένα ελαφρυντικό. 

Για τους υπόλοιπους βουλευτές του ναζιστικού μορφώματος στους οποίους δεν αναγνωρίστηκε ελαφρυντικό και καταδικάστηκαν για ένταξη σε εγκληματική οργάνωση, η εισαγγελέας πρότεινε επτά χρόνια και σε όσους αναγνωρίστηκε ελαφρυντικό, δηλαδή στους Στάθη Μπούκουρα, Μιχάλη Αρβανίτη, Νίκο Μίχο και Βαλάντη Αλεξόπουλο πέντε χρόνια. Σύμφωνα με την εισαγγελική πρόταση, πρέπει να επιβληθούν καθείρξεις οκτώ ετών στον καθένα, σε όσους κατηγορούνται για συνέργεια στη δολοφονία του Παύλου Φύσσα και δεν έχουν ελαφρυντικό και έξι ετών σε εκείνους που έχουν.

Για την ομάδα των κατηγορουμένων που κρίθηκαν ένοχοι για την υπόθεση των Αιγύπτιων αλιεργατών, εισηγήθηκε κάθειρξη εφτά ετών για όσους έχουν ελαφρυντικά και δέκα ετών για τον πυρηνάχρη Περάματος Αναστάσιο Πανταζή.

Για την υπόθεση του ΠΑΜΕ, που έχει μετατραπεί σε πλημμέλημα, για τρεις κατηγορούμενους ζήτησε φυλάκιση δέκα μηνών και για έναν κατηγορούμενο έξι μηνών για κάθε πράξη.

Μετά την εισαγγελική λειτουργό ο λόγος δίνεται στην υπεράσπιση . Με την ολοκλήρωση των αγορεύσεων των συνηγόρων το δικαστήριο αφού διασκεφθεί θα ανακοινώσει την απόφαση του για το ύψος της ποινής ενός εκάστου κατηγορούμενου.

Πιθανά η σημερινή διαδικασία θα εξαντληθεί με τις αγορεύσεις της υπεράσπισης ώστε αύριο αφού ανακοινωθούν οι ποινές το δικαστήριο να ασχοληθεί και με το κρίσιμο ζήτημα του ποιοι από τους καταδικασθέντες θα λάβουν ανασταλτικό αποτέλεσμα στην έφεση. Ποιοι δηλαδή θα παραμείνουν ελεύθεροι μέχρι την εκδίκαση της έφεσης της υπόθεσης και αν και ποιοι θα οδηγηθούν στην φυλακή.

Ιστότοπος tvxs
Ιστότοπος της Εφημερίδας των Συντακτών
Ιστότοπος LIFO
Ιστότοπος Press Project
Ιστότοπος