Τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου της Ανθρώπινης Ασπίδας, βρέθηκαν την Τρίτη το απόγευμα επί της Αγίου Μηνά προχωρήσαμε σε συμβολικό αποκλεισμό του εγκαταλελειμμένου- διατηρητέου κτιρίου των 160 ετών και άνω, στέλνοντας το μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση για άμεση ευαισθητοποίηση όσο αναφορά στην προστασία της ανθρώπινης ζωής.
Σύμφωνα με τον Σύλλογο, η επιλογή του σημείου ήταν συμβολική, «καθώς το μήνυμά μας αφορά σε κάθε κτίριο είτε ιδιωτικό είτε κρατικό, το οποίο βρίσκεται σε παρόμοια κατάσταση, με αποτέλεσμα εν έτη 2020 να ρισκάρουμε στην κυριολεξία την ζωή μας περπατώντας στα στενά της εκάστοτε πόλης».
Το εγκαταλελειμμένο-διατηρητέο κτίριο άνω των 160 ετών επί της Αγίου Μηνά.
Στο σημείο της δράσης βρέθηκαν και οι γονείς της Ευ. Ψαράκη, της άτυχης κοπέλας η οποία πλήρωσε το τίμημα της εγκληματικής αμέλειας τόσο των ιδιοκτητών, όσο και των εργολάβων, οι οποίοι εκτελούσαν οικοδομικές εργασίες χωρίς καμία προστασία, με αποτέλεσμα την πτώση μέρους μπαλκονιού πάνω της, προκαλώντας της αναπηρία 80%, πριν από περίπου 13 χρόνια.
Το εγκαταλελειμμένο-διατηρητέο κτίριο άνω των 160 ετών επί της Αγίου Μηνά.
Όπως αναφέρει ο Σύλλογος, «η κίνησή μας για πολλούς περαστικούς, αποτέλεσε το κίνητρο να παρατηρήσουν το ετοιμόρροπο κτίριο, δηλώνοντας μάλιστα πολλοί απ’ αυτούς ανυποψίαστοι, λόγω της υποτιθέμενης περίφραξης ασφαλείας, όπως συμβαίνει και σε πολλές άλλες περιπτώσεις, ενώ δεν έλειψαν και οι μαρτυρίες των ιδιοκτητών των γύρω καταστημάτων, οι οποίοι αγανακτισμένοι επιζητούν μία λύση, θεωρώντας ότι τα ήδη υπάρχοντα μέτρα ασφαλείας είναι μηδαμινά μπροστά στο ενδεχόμενο κατάρρευσης του κτιρίου».
Αναλυτικά η ανακοίνωση του Συλλόγου:
«Τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου της Ανθρώπινης Ασπίδας ,εχθές το απόγευμα στις 7 μμ. επί της Αγίου Μηνά προχωρήσαμε σε συμβολικό αποκλεισμό του εγκαταλελειμμένου- διατηρητέου κτιρίου των 160 ετών και άνω, στέλνοντας το μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση για άμεση ευαισθητοποίηση όσο αναφορά στην προστασία της ανθρώπινης ζωής.
Η επιλογή του σημείου ήταν συμβολική, καθώς το μήνυμά μας αφορά σε κάθε κτίριο είτε ιδιωτικό είτε κρατικό, το οποίο βρίσκεται σε παρόμοια κατάσταση, με αποτέλεσμα εν έτη 2020 να ρισκάρουμε στην κυριολεξία την ζωή μας περπατώντας στα στενά της εκάστοτε πόλης.
Δεν προχωρήσαμε ωστόσο συνειδητά σε καμία παρακώληση της συγκοινωνίας λόγο της στενότητας του σημείου, προσμετρώντας και το γεγονός ότι το πεζοδρόμιο έχει καταλειφθεί από τις σκαλωσιές και το προστατευτικό –σκισμένο –δίχτυ, το οποίο μάλιστα καλύπτει πινακίδα σήμανσης απαγόρευσης εισόδου προς τα δεξιά.
Σημαντική ωστόσο παράγραφο για την Ανθρώπινη Ασπίδα, αποτέλεσε η παρουσία των γονιών της Ευ. Ψαράκη , της άτυχης κοπέλας, που πλήρωσε το τίμημα της εγκληματικής αμέλειας τόσο των ιδιοκτητών, όσο και των εργολάβων, οι οποίοι εκτελούσαν οικοδομικές εργασίες , χωρίς καμία προστασία, με αποτέλεσμα την πτώση μέρους μπαλκονιού πάνω της, προκαλώντας της αναπηρία 80% .
Η κραυγή απόγνωσης της κυρίας Χρυσούλας Ψαράκη –μητέρα της άτυχης κοπέλας, 13 χρόνια μετά ,έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς μεταφέροντάς μας τα βιώματα, της ίδιας και της οικογένειας της, αντιλαμβανόμαστε τον απίστευτο Γολγοθά, ο οποίος ξεκινάει για τις οικογένειες των θυμάτων από τέτοιες περιπτώσεις, τόσο βιωματικά για τις απλές καθημερινές ανάγκες, όσο και σε δικαστικές διενέξεις .
Η κίνησή μας για πολλούς περαστικούς, αποτέλεσε το κίνητρο να παρατηρήσουν το ετοιμόρροπο κτίριο, δηλώνοντας μάλιστα πολλοί απ’ αυτούς ανυποψίαστοι, λόγω της υποτιθέμενης περίφραξης ασφαλείας, όπως συμβαίνει και σε πολλές άλλες περιπτώσεις, ενώ δεν έλειψαν και οι μαρτυρίες των ιδιοκτητών των γύρω καταστημάτων, οι οποίοι αγανακτισμένοι επιζητούν μία λύση, θεωρώντας ότι τα ήδη υπάρχοντα μέτρα ασφαλείας είναι μηδαμινά μπροστά στο ενδεχόμενο κατάρρευσης του κτιρίου.
Ευελπιστούμε ωστόσο στην πραγματική ευαισθητοποίηση των ιθυνόντων προς αποφυγήν… ποιος ξέρει, ίσως και του δικού τους παρόμοιου Γολγοθά».
Το βράδυ της Τετάρτης στις 22 Μαϊου του 1963, λίγο μετά τις 8, ο Γρηγόρης Λαμπράκης ξεκίνησε από το ξενοδοχείο Κοσμοπολίτ της Θεσσαλονίκης, για να πάει σε εκδήλωση που διοργάνωσε η «Επιτροπή δια την διαθνή ύφεσιν και ειρήνην», στην οποία ήταν ομιλητής.
Η σορός του Λαμπράκη μεταφέρθηκε στην Αθήνα στο ναό του Αγίου Ελευθερίου και εκτέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα, ενώ η νεκρώσιμη ακολουθία έλαβε χώρα στη Μητρόπολη στις 4 το απόγευμα της 28ης Μαΐου. Την κηδεία παρακολούθησαν όλοι οι αρχηγοί και οι βουλευτές των κομμάτων της αντιπολίτευσης και πάνω από 700.000 κόσμος.
