Στη μαρτυρία που ακολουθεί, η Αν. Ζουρμπάκη περιγράφει με ένταση, πως όχι απλά δεν την άφησαν με την ιδιότητα της ως γιατρό, να προσφέρει πρώτες βοήθειες στον Ν. Κατή που είχε καταρρεύσει με ισχαιμικό επεισόδιο, αλλά οι αστυνομικοί αρνήθηκαν επίσης να του βγάλουν τις χειροπέδες και ξυλοφόρτωσαν και την ίδια, όταν ενεργοποίησε το κινητό της για να καταγράψει το συμβάν.

Η γιατρός, μίλησε στο tvxs.gr, από τα δικαστήρια όπου βρισκόταν ως μάρτυρας ξυλοδαρμού ενός από τους τέσσερις κρατούμενους των Σεπολίων. Οι τέσσερις (τα αδέρφια Κατή, ο Μ. Λιβάνης και ο Ν. Καβακλής) αφέθηκαν πριν λίγο ελεύθεροι και ορίστηκε δικάσιμος για τις κατηγορίες.

Ακολουθεί ολόκληρη η μαρτυρία της Αν. Ζουρμπάκη

«Μετά την πορεία,  έφυγαν οι σύντροφοι από τον σταθμό Λαρίσης και πήγαν στα Σεπόλια, στα σπίτια τους. Με ειδοποίησαν ότι έγινε επίθεση  από αστυνομικές δυνάμεις, βίαιες προσαγωγές συναγωνιστών.  Πήγα στο αστυνομικό τμήμα Κολωνού για να δω τι είχε γίνει με τις συλλήψεις. Παρκάρω κι ακούω φωνές ... χαμό.  Ήταν ο πατέρας του Ορέστη, Δημήτρης Κατής που φώναζε, γιατί ενώ του είχαν πει ότι ο γιος του είχε προσαχθεί στο αστυνομικό τμήμα Κολωνού, όταν έφτασε εκεί του είπαν ότι έχει πάει στη ΓΑΔΑ! Μας κορόιδευαν δηλαδή. 

Σε αυτήν τη φάση είχε μαζευτεί αρκετός κόσμος. Βγαίνουν από το αστυνομικό τμήμα και τους παρακείμενους δρόμους, πάρα πολλοί αστυνομικοί. Όρμησαν στον Δημήτρη Κατή, τον άρπαξαν. Άνοιξα το κινητό μου να το καταγράψω γιατί δεν μπορούσα να πιστέψω ότι συμβαίνει αυτό σε έναν πατέρα που έψαχνε το παιδί του. 

 Βλέπω ότι κάποιος σηκώνει το πόδι, τρώει μια κλοτσιά στην κοιλιά ο Κατής και καταρρέει. Τρέχω κατά πάνω του γιατί είμαι γιατρός. Φώναζα ότι είμαι γιατρός, είπα «αφήστε με να τον πλησιάσω». Δεν με άφηναν, μπήκα δια της βίας. Έπεσα πάνω του. Ήταν κάθιδρος, δεν μπορούσε να αναπνεύσει. Ζητάω να απομακρυνθούν οι αστυνομικοί, ήταν.... δεν ξέρω πόσοι, δεν άκουγε κανείς. Προσπαθώ να του βγάλω το μπουφάν του και βλέπω ότι είχε χειροπέδα στο αριστερό χέρι. Τους λέω: σας παρακαλώ βγάλτε τη γιατί πρέπει να του βγάλω το μπουφάν, να τον γδύσω, να τον βοηθήσω να αναπνεύσει. Μου λέει κάνε τη δουλειά σου έτσι. Βγάζω το κινητό και προσπάθησα να το φωτογραφήσω γιατί θεώρησα ότι ήταν μια απίστευτη στιγμή αστυνομικής βίας και αυθαιρεσίας. Δηλαδή σαν να είπαν: θα τον αφήσουμε να πεθάνει. 
Ορμάει τότε ο αστυνομικός πάνω μου, με κλοτσάει στην πλάτη, μου τραβάει το χέρι να μου πάρει το κινητό - έχω γρατζουνιές στο χέρι μου- δεν το πήρε όμως τελικά. Αναγκάστηκα να βγάλω τη μάσκα μου για να ουρλιάζω «κάντε πιο πέρα». Καλέσαμε το ασθενοφόρο. Ήρθε μετά από λίγο αλλά η αστυνομικοί δεν άφηναν το ασθενοφόρο να φύγει. Ζητούσαν ταυτότητα που ο άνθρωπος δεν την είχε πάνω του. Την ώρα που γινότανε αυτό, παραδίπλα, οι υπόλοιποι αστυνομικοί, ποδοπατούσαν κάποιους άλλους από αυτούς που είχαν κινηθεί μαζί με τον Δημήτρη Κατή για να βρουν που είναι ο γιος του. Εν συνεχεία έμαθα ότι ένας νεαρούς από αυτούς κρατήθηκε τελικά. 

 Ακολούθησα τον Δημήτρη Κατή στον Ευαγγελισμό. Επιχείρησα να μπω στο εξεταστήριο του καρδιολογικού ως γιατρός του. Δυστυχώς και για το υγειονομικό προσωπικό το συγκεκριμένο, μου είπαν να βγω έξω. Λέω, συγγνώμη, θα βγω εγώ έξω που είμαι γιατρός του και να είναι μέσα ο αστυνομικός; Με ποια ιδιότητα; Εκεί μάθαμε ότι και ο Δημήτρης Κατής ο πατέρας του Ορέστη, ήταν κρατούμενος!

Έτσι πήγε το πράγμα όλη τη βραδιά. Μου ζήτησαν κάποια στιγμή οι αστυνομικοί να τους δείξω και την ιατρική μου ταυτότητα. Οι εξετάσεις έδειξαν ότι ο Δημήτρης ο Κατής έκανε ένα ισχαιμικό επεισόδιο, υπέστη δηλαδή  μια ήπια καρδιακή προσβολή που ευτυχώς δεν είναι σοβαρό τέλος πάντων. Αυτή τη στιγμή είμαι στα δικαστήρια, περιμένω να καταθέσω ως μάρτυρας για τον νεαρό που ποδοπατούσαν ο οποίος τυγχάνει να είναι γιος φίλης μου. Εδώ είναι μαζί μας και η μητέρα του Ορέστη, που έφαγε το ξύλο της ζωής της επίσης. Συγγνώμη για την ένταση αλλά ως άνθρωπος και ως γιατρός, τα έζησα με απόγνωση και φόβο».