Μεταξύ των δεκαετιών 1940 και 1960, Αμερικανοί και Ευρωπαίοι γιατροί πραγματοποίησαν την επέμβαση με την πεποίθηση ότι θα επέτρεπε στις γυναίκες να βιώσουν τον λεγόμενο κολπικό οργασμό που προωθούνταν από μερικούς φροϊδικούς ψυχολόγους.
Τα τελευταία (πολύ τελευταία) χρόνια το ζήτημα έχει παρουσιαστεί σε ντοκιμαντέρ, οι μαρτυρίες αυξάνονται, γυναίκες σχεδόν απ’ όλο τον κόσμο παίρνουν θέση περιγράφοντας και τη δική τους εμπειρία και η συζήτηση (σε θεσμικό, ακαδημαϊκό επίπεδο αλλά και στον δημόσιο διάλογο) έχει ανοίξει για το θέμα. Μέχρι και διεθνής ημέρα έχει θεσπιστεί γι’ αυτό: Η 7η Φεβρουαρίου 2021 σηματοδότησε τη Διεθνή Ημέρα Μηδενικής Ανοχής για τον Ακρωτηριασμό των Γυναικείων Γεννητικών Οργάνων. Ο λόγος για την κλειτοριδεκτομή. Ή, ακρωτηριασμός γυναικείων γεννητικών οργάνων. Ή, το ορθότερο, Γυναικεία Γεννητική Κοπή.
«Η κλειτορίδα ανακαλύφθηκε το 1559 - τουλάχιστον αυτό ισχυρίστηκε ο Ιταλός ανατόμος Ρενάλντους Κολόμπους (Renaldus Columbus). Υποστήριξε ότι “δεδομένου ότι κανείς δεν έχει διακρίνει αυτές τις απολήξεις και τη λειτουργία τους” πριν, πρέπει αυτός να τις ονοματήσει. Αποκαλούσε κλειτορίδα “τη γλυκύτητα της Αφροδίτης”.
Ο ίδιος είχε κατανοήσει πλήρως τη σημασία αυτού του οργάνου. Περιέγραψε την κλειτορίδα (η οποία έχει πέντε φορές περισσότερες νευρικές απολήξεις από το πέος) ως “το κάθισμα της απόλαυσης των γυναικών”, παρατηρώντας ότι όταν γυναίκες νιώθουν έντονη σεξουαλική επιθυμία, τότε η κλειτορίδα σκληραίνει και μεγαλώνει», μας εξηγεί η Τζοάνα Μπερκ, καθηγήτρια Ιστορίας στο Birkbeck, Πανεπιστήμιο του Λονδίνου (LSE).
«Φυσικά, οι ευχάριστες συνέπειες της διέγερσης της κλειτορίδας ήταν γνωστές (τουλάχιστον για τις γυναίκες) πολύ πριν από την υποτιθέμενη “ανακάλυψη” του αρσενικού ανατόμου. Μάλιστα, οι μεσαιωνικοί και πρώιμοι σύγχρονοι σχολιαστές έτειναν να βλέπουν τις γυναίκες ως αδηφάγους ως προς τις σεξουαλικές επιθυμίες τους, εξαιτίας της κλειτοριδικής διέγερσης.
Αυτός ήταν ο λόγος για τον οποίο η κλειτορίδα θεωρήθηκε επικίνδυνη - ειδικά για τους άνδρες. Τον 19ο αιώνα η λέξη δεν ψιθυριζόταν καν, με τον φόβο ότι θα υποκινήσει τις γυναίκες σε μια φρενίτιδα της σεξουαλικής επιθυμίας».
Περνώντας στο σήμερα, η συζήτηση για την «επικίνδυνη» κλειτορίδα έχει περάσει από το επίπεδο της ευχαρίστησης σε αυτό της εκτομής της. Πλέον δεν χρησιμοποιείται η λέξη «κλειτοριδεκτομή» αλλά «Γυναικεία Γεννητική Κοπή» (Female Genital Cutting - FGC). Οι αντίπαλοι αυτής της έννοιας χρησιμοποιούν τη φράση «Ακρωτηριασμό των Γυναικείων Γεννητικών Οργάνων (Female Genital Mutilation - FGM) και επικεντρώνονται στις χώρες του Νότου και εντός των κοινοτήτων των μεταναστών στη Δύση.
«Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, 200 εκατομμύρια κορίτσια και γυναίκες σήμερα, σε 30 χώρες στην Αφρική, τη Μέση Ανατολή και την Ασία έχουν κοπεί. Ευρωπαίες, Βρετανίδες και Αμερικανές από κοινότητες μεταναστών εξακολουθούν να δέχονται τη γυναικεία περιτομή και ένας άγνωστος αριθμός περιτομών πραγματοποιούνται σε νοσοκομεία σε όλο τον κόσμο σήμερα σε μεσοφυλικά βρέφη. Σε αντίθεση με την ανδρική περιτομή, η γυναικεία περιτομή θεωρείται κατακριτέα και αναγνωρίζεται ως ζήτημα ανθρωπίνων ή γυναικείων δικαιωμάτων», εξηγεί η κ. Μπερκ.
Η Τζοάνα Μπερκ είναι καθηγήτρια Ιστορίας στο Birkbeck, Πανεπιστήμιο του Λονδίνου (LSE)
Αυτό που η ίδια η Τζοάνα Μπερκ, με χρόνια πείρας και έρευνας πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα, εξηγεί είναι πως είναι λάθος να υποθέτουμε ότι περιοχές του κόσμου όπου η Γυναικεία Γεννητική Κοπή (FGC) είναι μια φυσιολογική πρακτική είναι λιγότερο «προηγμένες». «Το να χαρακτηρίζουμε συγκεκριμένους πολιτισμούς, όπως ο μουσουλμανικός, ως φύσει πατριαρχικούς σε αντίθεση με τις προοδευτικές “δυτικές” κουλτούρες είναι πράγμα όχι μόνο αβάσιμο, είναι και εντελώς αδικαιολόγητο» επισημαίνει.
Και εξηγεί αναλυτικά: «Σε διαφορετικές περιόδους της ιστορίας και σε ορισμένες περιοχές της Γης, το FGC περιλαμβάνει την αφαίρεση ολόκληρης της κλειτορίδας και την αφαίρεση του αιδοίου ιστού (που ονομάζεται εμφύτευση). Το 2010, αυτές οι σημαντικές διαφορές στις διαδικασίες του FGC οδήγησαν την Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής να δηλώσει υπέρ της τελετουργίας “nick” [γυναικεία περιτομή ή μία αντίστοιχη διαδικασία που σε κάποιους πολιτισμούς συμβολικά συνδέεται με τη γυναικεία ενηλικίωση], που πραγματοποιήθηκε από εγγεγραμμένους γιατρούς.
Οι Σομαλές φεμινίστριες ήταν ικανοποιημένες με το συμβολικό “nick”, υποστηρίζοντας την ελευθερία στη διατήρηση μιας συγκεκριμένης “πολιτιστικής” πρακτικής σε έναν διαφορετικό (λευκό αμερικανικό φεμινιστικό) “πολιτισμικό” πλαίσιο. Ωστόσο, οι αντίπαλοι αυτής της συμβολικής ιατρικής διαδικασίας ήταν εξοργισμένοι. Πιστεύοντας ότι η σομαλική “κουλτούρα” είναι άκαμπτη, πατριαρχική και “πρωτόγονη”, ανάγκασαν τους γιατρούς να υποχωρήσουν. Το αποτέλεσμα ήταν να γίνουν πιο επεμβατικές και επικίνδυνες διαδικασίες σε νεαρά κορίτσια».
«Αυτό που είναι βολικά ξεχασμένο είναι η ευρέως διαδεδομένη χρήση των κλειτοριδεκτομιών σε Ευρώπη και ΗΠΑ από τον 19ο αι. έως τα μέσα του 20ού. Δεκάδες χιλιάδες Αμερικανίδες υποβλήθηκαν στην επιχείρηση.
Γιατί οι γιατροί έκαναν αυτή τη διαδικασία;» αναρωτιέται η κ. Μπερκ. «Μεταξύ των δεκαετιών 1940 και 1960, Αμερικανοί και Ευρωπαίοι γιατροί πραγματοποίησαν την επέμβαση με την πεποίθηση ότι θα επέτρεπε στις γυναίκες να βιώσουν τον λεγόμενο κολπικό οργασμό που προωθούνταν από μερικούς φροϊδικούς ψυχολόγους.
Και τα πράγματα, αν και έχουν αλλάξει, ωστόσο μπορούν να γίνουν ακόμη χειρότερα: οι καλλυντικές χειρουργικές επεμβάσεις βλέπουν αυξανόμενη ζήτηση από γυναίκες που θέλουν “ωραιότερο αιδοίο” και κλειτορίδα και εγχέουν κολλαγόνο στα “g-spots” τους (που επίσης υποτίθεται ότι “ανακαλύφθηκε” από έναν άνδρα, τον Ernst Gräfenberg)».
«Αν θέλουμε πραγματικά να σηματοδοτήσουμε τη Διεθνή Ημέρα Μηδενικής Ανοχής για τον ακρωτηριασμό των Γυναικείων Γεννητικών Οργάνων, ο προβληματισμός των δικών μας πρακτικών θα πρέπει να είναι το πρώτο βήμα», καταλήγει η κ. Μπερκ.
O Τζο Στράμερ (21 Αυγούστου 1952 - 22 Δεκεμβρίου 2002) ήταν ο τραγουδιστής των Clash, που μαζί με τους Sex Pistols αποτέλεσαν τους πρωτοπόρους της πανκ μουσικής σκηνής της δεκαετίας του ’70.
Ήταν Δεκέμβρης του 1979, οι Clash μπαίνουν στα Wessex Studios του Λονδίνο και ηχογραφούν ένα από τα πιο δυνατά άλμπουμ όλων των εποχών. Το άλμπουμ θα λάβει διθυραμβικές κριτικές και το νούμερο 8 στη λίστα με τα 500 καλύτερα άλμπουμ του Rolling Stone.
Μπορεί οι Sex Pistols να ήταν το πρώτο βρετανικό πανκ ροκ συγκρότημα, αλλά οι Clash θεωρήθηκαν η επιτομή του βρετανικού πανκ. Ο λόγος ήταν ότι σίγουρα πέρα από τη μουσική τους, οι Clash είχαν να προσφέρουν πύρινο και ιδεαλιστικό στίχο που παρέπεμπε πρόδηλα σε μία αριστερή πολιτική ιδεολογία. Το συγκρότημα από την αρχή υπήρξε τολμηρό στις μουσικές του επιλογές, επεκτείνοντας το hard rock & roll και με άλλους ήχους, τους οποίους επένδυαν στη συνέχεια οι δύο εξαιρετικές φωνές του συγκροτήματος, Joe Strummer και Mick Jones.
Aπέφυγαν κάθε κλασικό στερεότυπα και υπήρξαν επαναστάτες με αιτία. Είναι το συγκρότημα που περισσότερο από κάθε άλλο τραγούδησε για την επανάσταση και την εργατική τάξη. Αυτός ήταν ίσως και ο λόγος που απέκτησαν ένα αφοσιωμένο κοινό και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.
Οι Clash δημιουργήθηκαν το 1976. Κατά τη μεγαλύτερη διάρκεια της καριέρας τους, αποτελούνταν από τους Joe Strummer, Mick Jones, Paul Simonon και Topper Headon (Nicky Headon), με τους τρεις πρώτους να αποτελούν τις σταθερές του συγκροτήματος μέχρι το 1983. Στο χρονικό διάστημα αυτό πολλά άλλα μέλη πέρασαν από το συγκρότημα, ενώ από το 1983 συνέχισε με πολλά νέα μέλη, μέχρι το 1986 που υπήρξε το έτος διάλυσής τους.
Το «London Calling» παραμένει ζωντανό......«Το Λονδίνο καλεί σε μακρινές πόλεις. Τώρα που ο πόλεμος έχει κηρυχθεί και η μάχη έχει ξεπέσει, το Λονδίνο καλεί τον κάτω κόσμο. Βγείτε έξω από το ντουλάπι, όλοι εσείς, αγόρια και κορίτσια. Το Λονδίνο καλεί»... τραγουδούν οι Clash το 1979 και το Λονδίνο σείεται.
Το όνομα του γκρουπ (η σύγκρουση / η κλαγγή) δεν επιλέχθηκε τυχαία. Αντίθετα φαντάζει ιδανική σε μία εποχή που οι απεργίες και οι ταραχές δυναμιτίζουν το Λονδίνο. «Χάζευα ένα φύλλο της εφημερίδας "Evening Standard" ψάχνοντας όνομα για το γκρουπ, όταν παρατήρησα ότι η λέξη "clash" εμφανιζόταν παντού» θα εξηγήσει χρόνια αργότερα ο Paul Simonon.
Το 1977 θα κυκλοφορήσουν το πρώτο τους single, «White Riot», ενώ ένα μήνα μετά, το πρώτο τους άλμπουμ, «The Clash» είναι γεγονός. Οι κριτικές είναι πολύ ενθαρρυντικές. Το ίδιο και οι πωλήσεις που βοηθούν τον πρώτο δίσκο των Clash να φτάσει στο νούμερο 12 των βρετανικών charts. «Όλη η εξουσία βρίσκεται στα χέρια όσων έχουν αρκετά χρήματα για να την αγοράσουν» συμπεραίνουν οι Clash, κερδίζοντας το νεανικό κοινό. Ανάλογη θα είναι η πορεία και του δεύτερου άλμπουμ του συγκροτήματος, «Give 'em enough rore», που κυκλοφορεί το 1978. Την ίδια χρονιά το γκρουπ θα εμφανιστεί στη μεγάλη συναυλία που έγινε στο Victoria Park του Ανατολικού Λονδίνου. Οι Clash εμφανίστηκαν μπροστά σε 80.000 άτομα σε μία συναυλία – διαμαρτυρία ενάντια στο ρατσισμό.
Το 1979, ωστόσο, είναι η χρονιά ορόσημο για το βρετανικό πανκ συγκρότημα. Στις αρχές του έτους οι Clash, πραγματοποιούν την πρώτη αμερικανική περιοδεία τους με τίτλο «Περλ Χάρμπορ '79», ενώ λίγο καιρό αργότερα, με ένα ιστορικό εξώφυλλο, θα κυκλοφορήσει το διπλό άλμπουμ «London Calling». Ο δίσκος αυτός θα κάνει ευρέως αναγνωρίσιμους τους Clash. Με πολιτικό στίχο, εμπνευσμένο από την πάλη των τάξεων στην αστική κοινωνία, αλλά και τα συνεχή κρούσματα φυλετικών διακρίσεων, το «London Calling» θα υπάρξει για τους νέους της Βρετανίας ο μουσικός εκφραστής τους. Ο ήχος του δίσκου μετουσιώνεται από το garage/punk & rock του πρώτου τους άλμπουμ, σε ένα mix όπου η reggae, η ska, το κλασικό rock και το punk – rock έχουν τη δική τους θέση.
«Αν δεν ξέρετε τι συμβαίνει γύρω σας, μπορείτε να ρωτήσετε τον διπλανό σας» προαναγγέλλει το «Guns of Brixton». Δηκτικοί, με σαρκαστικό αλλά αληθινό λόγο οι Clash επιχειρούν να προκαλέσουν και να ταρακουνήσουν τα λιμνάζοντα νερά. Και θα τα ταρακουνήσουν με το δίσκο αυτό που αποτέλεσε μία κραυγή απόγνωσης που ένωσε μία ολόκληρη γενιά. «Γροθιά» στη Βρετανική συντηρητική κοινωνία, με αναφορές στον Ισπανικό εμφύλιο, στις εξεγέρσεις των μεταναστών στις συνοικίες των αστικών κέντρων της Βρετανίας, στις αναμνήσεις ναζιστικών εγκλημάτων, με εσχατολογικά σενάρια για το μέλλον, με φόρους τιμής στον George Orwell και τον Montgomery Clift, το London Calling είναι πολιτικό άλμπουμ το οποίο δικαιολογεί απόλυτα το όνομα του γκρουπ.
Aπέφυγαν κάθε κλασικό στερεότυπα και υπήρξαν επαναστάτες με αιτία. Είναι το συγκρότημα που περισσότερο από κάθε άλλο τραγούδησε για την επανάσταση και την εργατική τάξη. Αυτός ήταν ίσως και ο λόγος που απέκτησαν ένα αφοσιωμένο κοινό και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.
Οι Clash δημιουργήθηκαν το 1976. Κατά τη μεγαλύτερη διάρκεια της καριέρας τους, αποτελούνταν από τους Joe Strummer, Mick Jones, Paul Simonon και Topper Headon (Nicky Headon), με τους τρεις πρώτους να αποτελούν τις σταθερές του συγκροτήματος μέχρι το 1983. Στο χρονικό διάστημα αυτό πολλά άλλα μέλη πέρασαν από το συγκρότημα, ενώ από το 1983 συνέχισε με πολλά νέα μέλη, μέχρι το 1986 που υπήρξε το έτος διάλυσής τους.
Το όνομα του γκρουπ (η σύγκρουση / η κλαγγή) δεν επιλέχθηκε τυχαία. Αντίθετα φαντάζει ιδανική σε μία εποχή που οι απεργίες και οι ταραχές δυναμιτίζουν το Λονδίνο. «Χάζευα ένα φύλλο της εφημερίδας "Evening Standard" ψάχνοντας όνομα για το γκρουπ, όταν παρατήρησα ότι η λέξη "clash" εμφανιζόταν παντού» θα εξηγήσει χρόνια αργότερα ο Paul Simonon.
Το 1977 θα κυκλοφορήσουν το πρώτο τους single, «White Riot», ενώ ένα μήνα μετά, το πρώτο τους άλμπουμ, «The Clash» είναι γεγονός. Οι κριτικές είναι πολύ ενθαρρυντικές. Το ίδιο και οι πωλήσεις που βοηθούν τον πρώτο δίσκο των Clash να φτάσει στο νούμερο 12 των βρετανικών charts. «Όλη η εξουσία βρίσκεται στα χέρια όσων έχουν αρκετά χρήματα για να την αγοράσουν» συμπεραίνουν οι Clash, κερδίζοντας το νεανικό κοινό. Ανάλογη θα είναι η πορεία και του δεύτερου άλμπουμ του συγκροτήματος, «Give 'em enough rore», που κυκλοφορεί το 1978. Την ίδια χρονιά το γκρουπ θα εμφανιστεί στη μεγάλη συναυλία που έγινε στο Victoria Park του Ανατολικού Λονδίνου. Οι Clash εμφανίστηκαν μπροστά σε 80.000 άτομα σε μία συναυλία – διαμαρτυρία ενάντια στο ρατσισμό.
Το 1979, ωστόσο, είναι η χρονιά ορόσημο για το βρετανικό πανκ συγκρότημα. Στις αρχές του έτους οι Clash, πραγματοποιούν την πρώτη αμερικανική περιοδεία τους με τίτλο «Περλ Χάρμπορ '79», ενώ λίγο καιρό αργότερα, με ένα ιστορικό εξώφυλλο, θα κυκλοφορήσει το διπλό άλμπουμ «London Calling». Ο δίσκος αυτός θα κάνει ευρέως αναγνωρίσιμους τους Clash. Με πολιτικό στίχο, εμπνευσμένο από την πάλη των τάξεων στην αστική κοινωνία, αλλά και τα συνεχή κρούσματα φυλετικών διακρίσεων, το «London Calling» θα υπάρξει για τους νέους της Βρετανίας ο μουσικός εκφραστής τους. Ο ήχος του δίσκου μετουσιώνεται από το garage/punk & rock του πρώτου τους άλμπουμ, σε ένα mix όπου η reggae, η ska, το κλασικό rock και το punk – rock έχουν τη δική τους θέση.
«Αν δεν ξέρετε τι συμβαίνει γύρω σας, μπορείτε να ρωτήσετε τον διπλανό σας» προαναγγέλλει το «Guns of Brixton». Δηκτικοί, με σαρκαστικό αλλά αληθινό λόγο οι Clash επιχειρούν να προκαλέσουν και να ταρακουνήσουν τα λιμνάζοντα νερά. Και θα τα ταρακουνήσουν με το δίσκο αυτό που αποτέλεσε μία κραυγή απόγνωσης που ένωσε μία ολόκληρη γενιά. «Γροθιά» στη Βρετανική συντηρητική κοινωνία, με αναφορές στον Ισπανικό εμφύλιο, στις εξεγέρσεις των μεταναστών στις συνοικίες των αστικών κέντρων της Βρετανίας, στις αναμνήσεις ναζιστικών εγκλημάτων, με εσχατολογικά σενάρια για το μέλλον, με φόρους τιμής στον George Orwell και τον Montgomery Clift, το London Calling είναι πολιτικό άλμπουμ το οποίο δικαιολογεί απόλυτα το όνομα του γκρουπ.
Το ίδιο και το εξώφυλλο του δίσκου. Η φωτογραφία τραβήχτηκε στο πλαίσιο της αμερικανικής περιοδείας τους «Clash Take the Fifth» στο συναυλιακό χώρο του Palladium. Ο Paul Simonon καταστρέφει το μπάσο του επί σκηνής, καταγράφοντας μία χαρακτηριστική εικόνα της παρουσίας των Clash πάνω στη σκηνή και παραπέμποντας στο εξώφυλλο του πρώτου άλμπουμ του Elvis Presley. Η φωτογραφία έχει ψηφιστεί ως ένα από τα καλύτερα εξώφυλλα στην ιστορία της Rock μουσικής κι έχει λάβει πολλά βραβεία. Το μαγικό ωστόσο είναι ότι προδιαθέτει για τα όσα θα ακολουθήσουν στο «London Calling» και στη μουσική ιστορία του συγκροτήματος.
Τα ευρήματα του Bloomberg είναι ενδεικτικά: η χώρα βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις μεταξύ περίπου 60 χωρών και στην τελευταία της Ευρώπης σε αποτελεσματικότητα
Αν η λίστα Πέτσα αποθεώνει την κυβέρνηση και τον ανέμελο πρωθυπουργό για τη διαχείριση της πανδημίας, η αξιολόγηση της χώρας σε διεθνές επίπεδο δείχνει εντελώς διαφορετικά πράγματα.
Τα ευρήματα του Bloomberg είναι ενδεικτικά: η χώρα βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις μεταξύ περίπου 60 χωρών και στην τελευταία της Ευρώπης σε αποτελεσματικότητα.
Τα μέτρα που πήρε για τον περιορισμό της πανδημίας ήταν αναποτελεσματικά, με αποτέλεσμα να είναι αναποτελεσματικό και το λοκντάουν και να υπάρχει υψηλό αναλογικό επίπεδο θανάτων.
Τίποτα το καινούργιο αν σκεφτεί κανείς ότι άφησαν τα λεωφορεία να πήζουν, εγκατέλειψαν τα νοσοκομεία στην τύχη τους, παραχώρησαν τα τεστ σε ιδιώτες, με αποτέλεσμα να στοιχίζουν έναν σωρό λεφτά, και αρνούνται, ακόμα και τώρα, να επιβάλουν πρωτόκολλα στους εργοστασιακούς χώρους. Γι’ αυτό η αξιολόγηση του Bloomberg εξαφανίστηκε εντελώς από τα ΜΜΕ της λίστας Πέτσα.
Λίγες ημέρες πριν αντίστοιχες αξιολογήσεις έφερναν τη χώρα τελευταία και στις οικονομικές επιδόσεις: η Ελλάδα είναι πρώτη σε απώλεια εισοδήματος εν μέσω πανδημίας και η πρόβλεψη για την ύφεση είναι από τις χειρότερες στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Όλα αυτά σημαίνουν ότι τα μέτρα που έχουν παρθεί είναι εντελώς ανεπαρκή και αφήνουν απροστάτευτο τον κόσμο της εργασίας και τις μικρές επιχειρήσεις. Η κυβέρνηση στηρίζει οικονομικά και θεσμικά μόνο τους πολιτικούς της φίλους.
Με πολύ απλά λόγια: οι άριστοι βουλιάζουν τη χώρα. Να είμαστε σίγουροι ότι η χώρα θα τους το ανταποδώσει.
Τα ΑμεΑ βιώνουν το σκληρό πρόσωπο της δεξιάς, που από τη μια ευαγγελίζεται πρόοδο και κοινωνική ειρήνη, από την άλλη, αποτυγχάνει και στα πλέον βασικά
Δήλωση των βουλευτών Αχαΐας του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία Κώστα Μάρκου και Σίας Αναγνωστοπούλου:
Όλοι μπορούμε να κατανοήσουμε το εξής αυτονόητο: η επέλευση του ασφαλιστικού κινδύνου της αναπηρίας, αυτομάτως συνεπάγεται, την απώλεια του εισοδήματος, λόγω αδυναμίας, προσωρινής ή οριστικής, του ατόμου να εργαστεί. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το κράτος οφείλει να μεριμνά διπλά, ώστε να διασφαλιστεί η αξιοπρεπής διαβίωσή του ατόμου και η συμμετοχή και ένταξή του στην κοινωνική και οικονομική ζωή της χώρας, κατά ισότιμο με τους άλλους πολίτες τρόπο. Η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, σε όλη τη διάρκεια της θητείας της απέδειξε ότι είχε οξυμμένα αντανακλαστικά και στο ζήτημα αυτό, φροντίζοντας μεταξύ άλλων, ώστε το επίδομα αναπηρίας του μηνός Δεκεμβρίου να καταβάλλεται πριν από τα Χριστούγεννα, με σκοπό να μπορούν οι άνθρωποι να ανταπεξέρχονται με αξιοπρέπεια στα αυξημένα έξοδα των ημερών, τονώνοντας παράλληλα και την οικονομία. Η καλή αυτή πρακτική, όπως και τόσες άλλες δυστυχώς σταμάτησε αποτόμως από τη νεοφιλελεύθερη Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, που δε μπορεί πλέον να κρύψει το πραγματικό της πρόσωπο. Αυτή τη φορά, απέρριψε τροπολογία του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, που πρότεινε την καταβολή διπλού επιδόματος αναπηρίας για τον μήνα Δεκέμβριο και την καταβολή του έως την 21η Δεκεμβρίου, δηλαδή πριν από τα Χριστούγεννα. Έτσι, τα ΑμεΑ βιώνουν το σκληρό πρόσωπο της δεξιάς, που από τη μια ευαγγελίζεται πρόοδο και κοινωνική ειρήνη, από την άλλη, αποτυγχάνει και στα πλέον βασικά, όπως είναι η στήριξη των ΑμεΑ, μέσω της έγκαιρης καταβολής του επιδόματος του μηνός Δεκεμβρίου, ώστε να μην καθίστανται οι άνθρωποι αυτοί ευάλωτοι σε διακρίσεις, εξαιτίας της αναπηρίας τους. Ως Βουλευτές Αχαΐας καταδικάζουμε, μαζί με πλήθος άλλων Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ τη συγκεκριμένη επιλογή, που οδηγεί τελικά σε περιθωριοποίηση των ανθρώπων και σε περαιτέρω στερήσεις.
Αλλο ένα κρούσμα αναλγησίας από τη ΔΕΗ, στη Θεσσαλονίκη αυτή τη φορά, που αφήνει χωρίς ρεύμα φτωχό καρκινοπαθή για οφειλή 1.965 ευρώ, την οποία είχε ρυθμίσει, αλλά στη συνέχεια δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί εν μέσω λοκντάουν ● Επιστολή διαμαρτυρίας του Συλλόγου Καρκινοπαθών στον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κωστή Χατζηδάκη.
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Θύμα της ΔΕΗ και του «κοινωνικού κράτους» που εκπροσωπεί η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έπεσε αυτή τη φορά ένας 70χρονος συνταξιούχος του ΟΓΑ από τα Βασιλικά Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για έναν άνθρωπο που λόγω της ηλικίας αλλά και της βεβαρημένης κατάστασης της υγείας του έχει «βυθιστεί» στις υποχρεώσεις, με αποτέλεσμα να στηρίζει την επιβίωσή του αποκλειστικά στο πενιχρό εισόδημα που προέρχεται από το Κοινωνικό Επίδομα Αλληλεγγύης.
Η υπόθεση ήρθε στο φως από τον Σύλλογο Καρκινοπαθών Μακεδονίας - Θράκης, που καταγγέλλει τη ΔΕΗ, καθώς έστειλε διακοπή παροχής του ρεύματος στον ταλαίπωρο καρκινοπαθή με 80% αναπηρία και διαβητικό τύπου Β΄ .
«Γνωρίζοντας την περίπτωση, το προηγούμενο διάστημα προχωρήσαμε σε δύο παρεμβάσεις, τόσο στη ΔΕΗ όσο και στο υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας (στις 16/10 και στις 9/11). Συγκεκριμένα, ύστερα από σχετική επικοινωνία που είχαμε με τη ΔΕΗ (Χαλκοκονδύλη 30), την επόμενη μέρα πήγα προσωπικά με τον καρκινοπαθή στο υποκατάστημα της ΔΕΗ Ανατολικής Θεσσαλονίκης και υποβάλαμε αίτηση ρύθμισης για 30 ευρώ τον μήνα για την οφειλή των 1.965 ευρώ.
Ο 70χρονος υπέβαλε αίτηση για ρύθμιση 30 ευρώ τον μήνα στη ΔΕΗ και αντί θετικής απάντησης, του έστειλαν καταγγελία σύμβασης προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας!
Αντί θετικής απάντησης, όμως, του έστειλαν καταγγελία σύμβασης προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας, με ό,τι συνεπάγεται αυτό στη μέση του χειμώνα, γιατί πλέον εκτός της στέρησης του ρεύματος δεν θα έχει και θέρμανση, με αποτέλεσμα την επιβάρυνση της υγείας του ιδίου και της συζύγου του που τον φροντίζει», ανέφερε στην «Eφ.Συν.» ο πρόεδρος των καρκινοπαθών Γιάννης Σαριδάκης.
Ακολούθησε δεύτερη παρέμβαση του συλλόγου (στις 14/12), «διότι ποτέ δεν έφτασε η απάντηση της ΔΕΗ στο αίτημα που υποβάλαμε, ενώ οι υπάλληλοι δήλωναν αναρμόδιοι, ενώ πάλι, όπως και την πρώτη φορά, ο διευθυντής... απουσίαζε». Το θέμα όμως, δεν τελείωσε εδώ. Επιστολές έχουν σταλεί και προς τον αρμόδιο υπουργό, Κωστή Χατζηδάκη. Την πρώτη φορά οι εκπρόσωποι του συλλόγου καρκινοπαθών παραπέμφθηκαν στη ΔΕΗ για ρύθμιση. Τη δεύτερη, αντί απάντησης ήρθε η καταγγελία της σύμβασης!
«Η ΔΕΗ θέλει ένας βαριά άρρωστος άνθρωπος που ζει με το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα να της πληρώνει τα μισά από αυτά για να του κάνει ρύθμιση σε 20 δόσεις. Οπως καταλαβαίνετε, αυτά τα πράγματα είναι απαράδεκτα και εκτός πραγματικότητας», ξεκαθαρίζει ο κ. Σαριδάκης και τονίζει: «Απαιτούμε, λόγω της σοβαρότητας της κατάστασης, την παρέμβαση του υπουργού ώστε να αρθεί η καταγγελία σύμβασης και να εγκριθεί το αίτημα ρύθμισης που υπέβαλε το μέλος του συλλόγου μας».
Παλιά μου τέχνη...
Δυστυχώς, ο Σύλλογος Καρκινοπαθών Μακεδονίας - Θράκης δεν αντιμετωπίζει πρώτη φορά την ανάλγητη στάση της ΔΕΗ. Μια άλλη περίπτωση πέρυσι τελικά αντιμετωπίστηκε, αλλά τώρα, όπως επισημαίνεται, το καθεστώς των ρυθμίσεων για ανθρώπους με αναπηρία και χαμηλά εισοδήματα έχει αλλάξει. «Χρειάζεται τόση πολλή γραφειοκρατεία και τέτοιες διαδικασίες που είναι αδύνατον ένας βαριά άρρωστος άνθρωπος να μπορέσει ν’ αντεπεξέλθει σε τέτοιες απαιτήσεις», καταλήγει ο κ. Σαριδάκης.
Καλά καλά δεν έχει περάσει μια εβδομάδα, από ανάλογη περίπτωση στην Αθήνα («Εφ.Συν.» 10/12/2020), όταν ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του 91ου Δημοτικού Σχολείου της Αθήνας αντέδρασε μετά βδελυγμίας στην απόφαση της ΔΕΗ να κόψει το ρεύμα σε τρίτεκνη μονογονεϊκή οικογένεια! «Η ΔΕΗ απευθύνεται σε πελάτες που καταναλώνουν εμπορεύματα. Εμείς σε ανθρώπους που έχουν ανάγκες. Κατά συνέπεια, η ΔΕΗ, ως εταιρεία, μπορεί να οχυρώνεται πίσω από το δόγμα “το νόμιμο είναι και ηθικό”. Εμείς πάλι, όχι», σημείωνε εύλογα και βαθιά ανθρώπινα η ανακοίνωση του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου.
Και αυτό ακριβώς είναι το θέμα με τις νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις αυτής της κυβέρνησης, η απόλυτη εξαφάνιση του κοινωνικού κράτους. Βλέπετε, γι’ αυτούς οι άνθρωποι είναι απλώς «ψηφαλάκια» και λογαριασμοί. Ανθρωπιά, πουθενά!
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας επιμένει στην χρήση μάσκας κατά τις οικογενειακές συγκεντρώσεις των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς στην Ευρώπη, προειδοποιώντας για «αυξημένο κίνδυνο» νέου κύματος της επιδημίας Covid-19 στις αρχές του 2021.
«Υπάρχει αυξημένος κίνδυνος για νέα έξαρση τις πρώτες εβδομάδες και τους πρώτους μήνες του 2021», με δεδομένη την εξέλιξη της πανδημίας Covid-19 στην Ευρώπη, σύμφωνα με την ευρωπαϊκή υπηρεσία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, η οποία συνιστά «την χρήση μάσκας και την τήρηση των μέτρων κοινωνικής αποστασιοποίησης» κατά τις γιορτές.
«Παρά την όποια εύθραυστη πρόοδο, η μετάδοση του κορονοϊού στην Ευρώπη παραμένει ευρεία και έντονη» υπογραμμίζει ο Οργανισμός.
Η ευρωπαϊκή ζώνη του ΠΟΥ, η οποία περιλαμβάνει 53 χώρες, ανάμεσά τους και την Ρωσία, έχει καταγράψει περισσότερα από 22 εκατομμύρια κρούσματα και περί τους 500.000 θανάτους από την έναρξη της πανδημίας, σύμφωνα με τον πίνακα εποπτείας της εξέλιξης της πανδημίας που καταρτίζει ο διεθνής οργανισμός.
Κατά την διάρκεια των τελευταίων 7 ημερών, καταγράφηκαν περί το 1,7 εκατομμύριο κρούσματα και περισσότεροι από 34.500 θάνατοι.
Καθώς πλησιάζουν οι γιορτές των Χριστουγέννων, νέα πακέτα περιοριστικών μέτρων τίθενται σε ισχύ από σήμερα σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες για τον έλεγχο του επιπέδου των κρουσμάτων της Covid-19 που κρίνεται ανησυχητικό, με το κλείσιμο, για παράδειγμα, των καταστημάτων στην Γερμανία και των παμπ και των εστιατορίων στο Ηνωμένο Βασίλειο.
«Η ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ), συνεχίζοντας την απαράδεκτη τακτική της να αγνοεί τις τοπικές κοινωνίες, προχώρησε στην έκδοση άδειας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας σε αιολικό σταθμό ισχύος 227,7 MW που θα εγκατασταθεί στις Δημοτικές Ενότητες της Εύβοιας, Αμαρυνθίων, Διρφύων, Ερέτριας, Κονιστρών και Κύμης», τονίζει ο βουλευτής Ευβοίας του ΣΥΡΙΖΑ - ΠΣ
«Ασφαλώς και πρέπει η κάλυψη των ενεργειακών της χώρας να γίνει μέσα από μια στροφή στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, αλλά η Εύβοια έχει ήδη απαντήσει σε αυτή την ανάγκη εδώ και χρόνια με την εγκατάσταση εκατοντάδων ανεμογεννητριών, στα πολλά και γιγαντιαία πάρκα που έχουν χωροθετηθεί στη Νότια Εύβοια», τονίζει ο Βαγ. Αποστόλου και επισημαίνει:
«Οι 91 νέες ανεμογεννήτριες και μάλιστα τεραστίων διαστάσεων απειλούν να αλλοιώσουν τη φυσιογνωμία της Εύβοιας. Οι μεθοδεύσεις που ακολούθησε η ΡΑΕ στη συγκεκριμένη περίπτωση για να ξεπεράσει τις τοπικές κοινωνίες, έχει εξαγριώσει τους κατοίκους και γι αυτό η αντίδραση είναι καθολική».
Την είδηση μετέφερε η ίδια η Έλενα Ακρίτα η οποία δήλωσε δικαιωμένη.
Την είδηση μετέφερε η ίδια η Έλενα Ακρίτα η οποία δήλωσε δικαιωμένη. Όπως γράφει στην ανάρτησή της το Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό της ΕΣΗΕΑ ομόφωνα αποδέχτηκε την έγκληση της δημοσιογράφου για πειθαρχικό έλεγχο του διευθυντή των Νέων Γιώργο Μαντέλα μετά το περιστατικό λογοκρισίας και την παραίτηση που ακολούθησε.
Η απόφαση εδώ:
«Η έγκληση της Έλενας Ακρίτα αφορά τη λογοκρισία του άρθρου από τη διεύθυνση της εφημερίδας, το περασμένο Σάββατο Ομόφωνα αποδεκτή έγινε από το Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ, που συνεδρίασε χθες, η έγκληση που κατέθεσε η Έλενα Ακρίτα για πειθαρχικό έλεγχο του διευθυντή της εφημερίδας Τα Νέα Γιώργου Μαντέλα. Το Πειθαρχικό Συμβούλιο είχε πάντως κινητοποιηθεί από τις προηγούμενες μέρες, προκειμένου να εξετάσει την υπόθεση αυτεπαγγέλτως. Η έγκληση της Έλενας Ακρίτα αφορά τη λογοκρισία του άρθρου από τη διεύθυνση της εφημερίδας, το περασμένο Σάββατο, η οποία την οδήγησε σε παραίτηση, που έγινε αποδεκτή.»
Περίπου μία ώρα επικράτησε πανικός, αφού στη ΜΕΘ νοσηλεύονταν περισσότεροι από 15 ασθενείς που είχαν ανάγκη οξυγόνου, ενώ σε κάποιες από τις περιπτώσεις αυτές η χορήγηση οξυγόνου έγινε... χειροκίνητα! ● Εκτεθειμένη η διοίκηση του νοσοκομείου, τι καταγγέλλει το προσωπικό.
Επιδημία... χαλασμένης γεννήτριας σε νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης θέτει σε κίνδυνο ζωές ασθενών! Την ώρα που γιατροί και νοσηλευτές δίνουν άγρια μάχη με τον κορονοϊό στις δημόσιες δομές υγείας της χώρας, διορισμένες διοικήσεις της Νέας Δημοκρατίας αποδεικνύονται παντελώς ανίκανες να διαχειριστούν την υλικοτεχνική υποδομή που διαθέτουν.
Ανευ προηγουμένου είναι τα όσα διαδραματίστηκαν το απόγευμα της Παρασκευής στο νοσοκομείο «Γ. Γεννηματάς», όταν σημειώθηκε διακοπή ρεύματος της ΔΕΗ και η γεννήτρια εφεδρικής υποστήριξης του νοσοκομείου δεν λειτούργησε διότι... δεν είχε συντηρηθεί!
Ομως το θρίλερ δεν τελειώνει εδώ, αφού ακολούθησε η μεταφορά άλλης γεννήτριας υποστήριξης από το γειτονικό νοσοκομείο «Αγιος Δημήτριος». Μόνο που ούτε αυτή λειτουργούσε! Για περίπου μία ώρα επικράτησε πανικός, αφού στη ΜΕΘ νοσηλεύονταν περισσότεροι από 15 ασθενείς που είχαν ανάγκη οξυγόνου. Σε κάποιες από τις περιπτώσεις αυτές, σύμφωνα με πληροφορίες, η χορήγηση οξυγόνου έγινε... χειροκίνητα!
Ο διορισμένος διοικητής του νοσοκομείου δρ Γιώργος Κούτρας υποστηρίζει ότι «η γεννήτρια είχε ελεγχθεί, αλλά δεν λειτούργησε και ψάχνουμε το γιατί...», ωστόσο συνδικαλιστές αναφέρουν πως «αν και υπάρχουν έγγραφα αιτήματα συντήρησης, δεν είχε συντηρηθεί όπως θα έπρεπε».
Πάντως δεν είναι η πρώτη φορά που ο κ. Κούτρας δέχεται αρνητική κριτική από το προσωπικό του νοσοκομείου και όχι μόνο. Τον περασμένο Μάιο η Ενωση Νοσοκομειακών Ιατρών Θεσσαλονίκης (ΕΝΙΘ) τον κατήγγειλε για «απαράδεκτες έως άκρως επικίνδυνες ενέργειες και παρεμβάσεις» αλλά και για την «επιεικώς απαράδεκτη συμπεριφορά του προς γιατρούς και γενικά εργαζόμενους του Νοσοκομείου».
«Πέφτουν» οι υγειονομικοί
Στο μεταξύ μεγαλώνει δραματικά ο αριθμός γιατρών και νοσηλευτών που «πέφτουν» στο πεδίο της μάχης χτυπημένοι από τον κορονοϊό. «Θρηνούμε μέχρι στιγμής 11 νεκρούς συναδέλφους. Φοβόμαστε ότι θα γίνουν περισσότεροι. Ολοι έπεσαν στη πρώτη γραμμή του υγειονομικού πολέμου» δήλωσε ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ, Μιχάλης Γιαννάκος. «Για εμάς είναι ήρωες πολέμου και μας οδηγούν. Δεν θα επιτρέψουμε στην πολιτεία να αφήσει απροστάτευτες τις οικογένειές τους. Αμεσα με κοινή απόφαση κυβέρνησης και κομμάτων της αντιπολίτευσης να ψηφιστεί διάταξη, η οποία θα προβλέπει ότι οι πεσόντες συνάδελφοι χαρακτηρίζονται θύματα πολέμου. Οτι έχασαν τη μάχη για τη ζωή από εργατικό ατύχημα. Οπως τους αξίζει.
Τώρα υπάρχει κενό νόμου και δεν χαρακτηρίζεται εργατικό ατύχημα ο θάνατος των συναδέλφων. Είμαστε απροστάτευτοι». Σύμφωνα με τον κ. Γιαννάκο, διασωληνωμένοι είναι: νοσηλεύτρια 54 ετών στο ΑΧΕΠΑ, φυσικοθεραπεύτρια 52 ετών στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο Εδεσσας, γιατρός 62 ετών στο Ιπποκράτειο, γιατρός άντρας 62 ετών στο Παπανικολάου, γιατρός γυναίκα 50 ετών στο Παπαγεωργίου, νοσηλεύτρια 57 ετών στο ΑΧΕΠΑ, νοσηλεύτρια 46 ετών στον Πολύγυρο, διοικητικό στέλεχος στο Παπαγεωργίου, νοσηλευτής 46 ετών στην Καβάλα, νοσηλευτής 47 ετών στα Τρίκαλα, νοσηλεύτρια 56 ετών στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας.
Γνώρισε την επιτυχία με το μυθιστόρημα «Ο κατάσκοπος που γύρισε από το κρύο», που έγραψε επειδή «βαριόταν» τη δουλειά του στη βρετανική πρεσβεία στη Βόννη
Σε ηλικία 89 ετών πέθανε ο βρετανός πεζογράφος Ντέιβιντ Κόρνγουολ, διάσημος σε όλο τον κόσμο με το λογοτεχνικό του ψευδώνυμο John le Carré.
«Προς μεγάλη μου θλίψη πρέπει να μοιραστώ μαζί σας την είδηση ότι ο Ντέιβιντ Κόρνγουολ, γνωστός στον κόσμο ως Τζον Λε Καρέ, απεβίωσε έπειτα από σύντομη ασθένεια (δεν είχε σχέση με την COVID-19) στην Κορνουάλη, το απόγευμα του Σαββάτου», ανέφερε ο πράκτοράς του Τζόνι Γκέλερ, διευθύνων σύμβουλος του ομίλου Curtis Brown.
«Ήταν 89 ετών. Οι σκέψεις μας βρίσκονται στους τέσσερις γιους του, στις οικογένειές τους και στην αγαπημένη του σύζυγο Τζέιν», ανέφερε. «Χάσαμε μια μεγάλη μορφή της βρετανικής λογοτεχνίας», υπογράμμισε, επαινώντας τη «μεγάλη ευστροφία» του, την «ευγένεια», το «χιούμορ» του.
«Με μεγάλη μας θλίψη είμαστε υποχρεωμένοι να επιβεβαιώσουμε ότι ο Ντέιβιντ Κόρνγουολ — ο Τζον Λε Καρέ — απεβίωσε εξαιτίας πνευμονίας το βράδυ του Σαββάτου», επιβεβαίωσε η οικογένεια σε σύντομο μήνυμά της που μετέφερε ο ατζέντης του συγγραφέα.
Ο Ντέιβιντ Κόρνγουολ γεννήθηκε το 1931 στο Ντόρσετ, στη νότια Αγγλία. Σπούδασε γαλλική και γερμανική φιλολογία στη Βέρνη και κατόπιν στην Οξφόρδη, όπως αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ.
Το 1958 άρχισε να δουλεύει για τη βρετανική υπηρεσία αντικατασκοπείας MI5, ενώ έγραψε το πρώτο του μυθιστόρημα, «Η τελευταία κλήση» (Call for the Dead, 1961).
Το 1960 μπήκε στη βρετανική υπηρεσία κατασκοπείας MI6. Η κάλυψή του ήταν το πόστο του β’ γραμματέα της πρεσβείας του Ηνωμένου Βασιλείου στη Βόννη, στην τότε Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας.
Το 1963 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα «Ο κατάσκοπος που γύρισε από το κρύο» (The Spy Who Came In from the Cold), με το ψευδώνυμο Τζον Λε Καρέ. Με αυτό το βιβλίο, που έγραψε επειδή «βαριόταν» τη δουλειά του διπλωμάτη στη βρετανική πρεσβεία στη Βόννη, γνώρισε την επιτυχία.
Το μυθιστόρημα, παγκόσμιο μπεστ-σέλερ — πούλησε πάνω από 20 εκατομμύρια αντίτυπα σε διεθνές επίπεδο — αφηγείται την ιστορία του Άλεκ Λίμας, βρετανού διπλού πράκτορα, που πάει στην Ανατολική Γερμανία υποδυόμενος τον αυτόμολο. Η μεταφορά του βιβλίου στη μεγάλη οθόνη, με τον Ρίτσαρντ Μπάρτον στον πρωταγωνιστικό ρόλο, σήμανε την αρχή της μακράς συνεργασίας του Κόρνγουολ με μεγάλες εταιρείες κινηματογραφικών και τηλεοπτικών παραγωγών.
Η καριέρα του Κόρνγουολ ως μυστικού πράκτορα τερματίστηκε το 1964, όταν ο Βρετανός διπλός πράκτορας Κιμ Φίλμπι αποκάλυψε στην KGB, την υπηρεσία πληροφοριών της τότε Σοβιετικής Ένωσης, τα ονόματα πολλών που δούλευαν στις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες. Ο Κόρνγουολ αναγκάστηκε τότε να παραιτηθεί από την MI6 και αφιερώθηκε έκτοτε στη συγγραφή βιβλίων.
Το 1974 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα «Κι ο κλήρος έπεσε στον Σμάιλι» (Tinker Tailor Soldier Spy), το πρώτο μέρος μιας τριλογίας. Θα ακολουθήσουν τα βιβλία «Ο εντιμότατος μαθητής» (The Honourable Schoolboy, 1977) και «Οι άνθρωποι του Σμάιλι» (Smiley’s People, 1979).
Τον Ιανουάριο 2003 η εφημερίδα «The Times» δημοσίευσε ένα εξαιρετικά οξύ άρθρο του εναντίον της κυβέρνησης του Ρεπουμπλικάνου προέδρου Τζορτζ Μπους, υπό τον τίτλο «Οι ΗΠΑ τρελάθηκαν» («The United States has gone mad»).
Το 2008 εντάχθηκε στον πίνακα των καλυτέρων 50 Άγγλων συγγραφέων του 20ου αιώνα που συνέταξαν οι Times, στην οποία και κατέλαβε την 22η θέση.
Τον Οκτώβριο του 2019 κυκλοφόρησε το τελευταίο του μυθιστόρημα, με τίτλο Agent Running in the Field.
