ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ : Δήμητρας Σπυροπούλου
30.09.2020, 11:25
Η τέχνη αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ανθρώπινης ύπαρξης. Είναι βασική ψυχική ανάγκη, τρόπος έκφρασης των σκέψεων και των συναισθημάτων μας, μέσο μόρφωσης και πληροφόρησης, μέσο ψυχαγωγίας, μέσο αντίδρασης. Παράγει πολιτισμό, συμβαδίζει ή αντιστέκεται στα κοινωνικά πρότυπα, δημιουργεί νέα. Οι καλές Τέχνες, όπως είναι γνωστές σήμερα, αλληλοεπιδρούν μεταξύ τους, εμπνέοντας η μία την άλλη. Ο κινηματογράφος, ως η έβδομη μορφή τέχνης από το 1920, αποκαλούμενη η τέχνη των τεχνών, χρησιμοποιεί ως έμπνευση και εκφραστικό μέσο όλες τις υπόλοιπες τέχνες (μουσική, ποίηση, ζωγραφική, αρχιτεκτονική, χορό και γλυπτική).
Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που σκηνές κινηματογραφικών ταινιών είναι αποτύπωση γνωστών έργων ζωγραφικής. Οι σκηνοθέτες δημιουργούν ένα πλάνο όμοιο με πίνακα ζωγραφικής, ζωντανεύοντας τον. Ο Vugar Efendi, ένας νέος σκηνοθέτης, έχει δημιουργήσει μία σειρά βίντεο με το όνομα "film meets art", στα οποία φέρνει δίπλα δίπλα τις σκηνές αυτές, πολύ γνωστών ταινιών, με τους πίνακες ζωγραφικής, που οι σκηνοθέτες τους χρησιμοποίησαν ως σημείο αναφοράς, αποδεικνύοντας την αναμφισβήτητη σύνδεση μεταξύ διαφορετικών μορφών τέχνης.
Για παράδειγμα στην βρετανική κωμική ταινία “the adventures of Baron Munchausen” (Οι περιπέτειες του βαρώνου Μυνχάουζεν) του 1988, ο Σκηνοθέτης Terry Gilliam έχει ζωντανέψει σε μία από τις σκηνές του τον γνωστό πίνακα ζωγραφικής “The birth of venus” (η γέννηση της Αφροδίτης) του Ιταλού καλλιτέχνη της Αναγέννησης, Sandro Botticelli, ο οποίος φιλοτεχνήθηκε περίπου το 1485–1486 και φυλάσσετε στο μουσείο Uffizi στην Φλωρεντία της Ιταλίας.
Το "Portrait of the Journalist Sylvia von Harden" (1926), του Γερμανού καλλιτέχνη Otto Dix, χρησιμοποιήθηκε για μία από τις σκηνές της ταινίας "Cabaret" του σκηνοθέτη Bob Fosse, παραγωγής 1972.
Ο πίνακας “Pacific” (1967) που δείχνει έναν άντρα να στέκεται σε μια ανοιχτή πόρτα με θέα την θάλασσα και στο προσκήνιο ένα πιστόλι στο τραπέζι, ενέπνευσε μία από τις καθοριστικές σκηνές της ταινίας “Heat”. Πρόκειται για μία ταινία εγκληματικότητας σε σενάριο και σκηνοθεσία του Michael Mann, που κυκλοφόρησε το 1995 με πρωταγωνιστή τον Robert De Niro.
Η ελαιογραφία “The blue boy” (1770) του Thomas Gainsborough φαίνεται πως επηρέασε την εικόνα που δόθηκε στον χαρακτήρα του αμερικανικού γουέστερν "Django Unchained", παραγωγής 2012, με τον ελληνικό τίτλο "Ο τιμωρός" του ευρηματικού σκηνοθέτη και σεναριογράφου Quentin Tarantino.
Τo έργο “Le Café de nuit” (Το νυχτερινό καφέ) του 1888 είναι ελαιογραφία του Ολλανδού ζωγράφου Vincent Van Gogh. Η ταινία “Lust for Life”, ένα βιογραφικό δράμα παραγωγής του 1956, σε σκηνοθεσία Vincente Minnelli, έχει ζωντανέψει τον συγκεκριμένο πίνακα με μεγάλη ακρίβεια. Πρόκειται για την κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος του Irving Stone, με θέμα την ιδιαίτερη ζωή του μεγάλου ζωγράφου, που κυκλοφόρησε το 1934.
Εξαιρετικό παράδειγμα του πως η μία τέχνη επηρεάζει την άλλη είναι η ταινία “Melancholia”. Μία δραματική ταινία επιστημονικής φαντασίας του 2011 που γράφτηκε και σκηνοθετήθηκε από τον Δανό Lars von Trier. Μία από τις σκηνές της ταινίας είναι αναπαράσταση του πίνακα ζωγραφικής “Ophelia” (1851-1852), του Βρετανού καλλιτέχνη Sir John Everett Millais, ο οποίος με την σειρά του είναι εμπνευσμένος από το χαρακτήρα του ομώνυμου θεατρικού έργου του William Shakespeare.
Το “Passion” είναι μια ταινία του 1982 από τον Jean-Luc Godard. Πρόκειται για τη δημιουργία μιας φιλόδοξης ταινίας τέχνης που χρησιμοποιεί αναδημιουργίες κλασικών ευρωπαϊκών έργων ζωγραφικής με κλασική ευρωπαϊκή μουσική. Εμφανίζονται μόνο ημιτελείς σκηνές μέσα στην ταινία, επειδή δεν έχει σταθερή πλοκή και δεν τελειώνει ποτέ. ‘Ένας από τους πίνακες που αναπαρίσταται είναι το έργο του Jean- Auguste-Dominique Ingres με τίτλο “La petite baigneuse - Intérieur de harem” (το μικρό λουτρό-Το εσωτερικό του Χαρεμιού) που δημιουργήθηκε το 1828 και βρίσκεται στο μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι, της Γαλλίας.
Ο πίνακας, του Βέλγου René Magritte, ”architecture au clair de lune” (αρχιτεκτονική σεληνόφωτου) ήταν η εικόνα που ο σκηνοθέτης Peter weir χρησιμοποίησε για να δημιουργήσει την τελευταία, δυνατή σκηνή της ταινίας “The Truman show”, με πρωταγωνιστή τον ευφυή Jim Carrey, όπου ο πρωταγωνιστής φτάνει στο τέλος του κόσμου και με απογοήτευση ανακαλύπτει πως η ζωή που ζει δεν είναι η δική του πραγματικότητα.
.
Στα βίντεο του Vugar Efendi θα δείτε πώς μεγάλοι σκηνοθέτες, μεταξύ των οποίων οι Stanley Kubrick, Fritz Lang, Andrei Tarkovsky, Barry Jenkins και Alfred Hitchcock, χρησιμοποίησαν διάσημα έργα τέχνης για να δημιουργήσουν αριστουργηματικές κινούμενες εικόνες. Είναι γνωστό πως δεν υπάρχει παρθενογένεση στην τέχνη. Όταν όμως δεν πρόκειται για αντιγραφή αλλά για έμπνευση που αποτυπώνεται με σεβασμό και δημιουργικότητα το αποτέλεσμα μπορεί να είναι εξαιρετικό.
Μπορείτε να δείτε τα βίντεο στον σύνδεσμο : https://www.vugarefendi.com/
